La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 29

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Deuteronòmi[modifiché]

29[modifiché]

Lòn che Nosgnor a l’ha fàit për Israel[modifiché]

1[1]Coste a son le clàusole dl’aleansa che ‘l Signor a l’ha comandaje a Mosè ‘d fé con j’Israelita quand ch’as trovavo ant ël teritori ‘d Moab, oltra l’aleansa ch’a l’avìa stabilì con lor an sl’Òreb[2].

2Mosé a l’ha convocà ‘l pòpol d’Israel e a l’ha dije: “Vojàutri medésim i l’eve vëddù la manera che, ant la tèra d’Egit, Nosgnor a l’ha tratà ‘l Faraon, soa cort e tùt sò pais. 3i l’eve podù vëdde con ij vòstri euj medésim le preuve dure che chiel a l’ha faje passé e ij gran’ segn e prodis che Nosgnor a l’ha fàit. 4Nosgnor, contut, fin-a ‘l dì d’ancheuj, a l’avìa pa dave ‘n cheur për comprende, nì d’euj bon a vëdde, ni d’orije bon-e per scoté. 5Për quarant’agn i l’hai mnate pr’ ël desert sensa che a sio frustasse vòstre vestimente e vòstre sàndole. 6E s’i l’eve pa mangià ‘d pan nì beivù ‘d vin o d’àutre beivande alcòliche, a l’é përchè i comprendèisse che mi, ël Signor, i son vòst Dé.

7Apress, i seve riva fin-a a ambelessì. Sicon, rè d'Esbon, e Ògh, rè ëd Basan, a son surtì dëdnans ëd nojàutri për fene guera, e noi i l'oma batuje. 8I soma fasse padron ëd sò teritòri e i l'oma dailo n'ardità ai Rubenita, ai Gadita, e a la mesa tribù ëd Manasse. 9Ora, donca, guerné le clàusole ‘d costa aleansa e buteje an pràtica: a l’é parèj ch’a seurtirà bin tut lòn ch’i antraprende.

La promëssa dl’Aleansa[modifiché]

10D'ancheuj, vojàutri i steve tuit dëdnans al Signor vòst Dé: ij cap ëd vòste tribù, vòstri ansian, vòstri prinsipaj, e tuit j'òm d'Israel; 11vòstre masnà, vòstre fomne, e tuti jë strangé ch'a son an mes ëd tò campament, da tò meisdabòsch a col ch'a tira d'eva për ti.

12Ancheuj it ses ambelessi për intré ant l’aleansa dël Signor, tò Dé, ant la promëssa granda che ‘l Signor, tò Dé, a pija con ti 13ëd fete sò pòpol e d’esse chiel tò Dé, precis coma ch’a l’ha fane la promëssa e coma ch’a l’ha giurà ‘d fé ai tò antich Abraham, Isach e Giacòb. 14Mi, ël Signor, i faso nen costa aleansa, costa promëssa granda, mach con vojàutri, 15coj ch’a son d’ancheuj ambelessì dëdnans al Signor, nòst Dé, ma ‘dcò con tuti coj che ‘ncheuj a son ancora pa nen con nojàutri[3]. 16An efet, voi i seve bin coma ch’i soma stàit ant ël pais d'Egit, e coma ch’i soma passà an mes a diverse nassion, che vojàutri i l'eve dëstraversà, 17e i l'eve vëdù soe abominassion, e sò idoj scaros ëd bòsch e 'd pera, d'argent e d'òr.

18Pijeve varda che a-i sia pa an tra 'd vojàutri, nì òm, nì fomna, nì famija, nì tribù ch’a vada a dëstorné ancheuj sò cheur dal Signor nòst Dé, për andé a serve ij dio ëd coste nassion: gnun-e rèis an tra 'd voi che a pòrta tòssi e bonmé. 19E ch'a vada pa a riveje cheidun che, an sentenda le paròle ëd costa promëssa granda, as buta an sël gust ëd dì: “I l'avrai bin-esse, 'dcò s’ am lasso guidé da mè cheur ostinà e pervërs, parèj coma che la bondosità dl'eva a fasa sparì la suitin-a”. 20Nosgnor a arfuderà ëd përdoneje; l’ira 'd Nosgnor e soa gelosìa a s'anvischeran antlora contra 'd col òm-là, e dzora 'd chiel as poseran tute le maledission ch'a son ëscrivùe an ës lìber e Nosgnor a scancelerà sò nòm da sota 'l cél. 21Nosgnor a lo separerà da tute le tribù d’Israel per sò maleur e për tute le maledission sansionà da l’aleansa scrita an es lìber ëd la Lej.

Nosgnor a mantnirà lòn ch’a l’ha mnassà[modifiché]

22Quand le generassion ch’a vniran, ij vòst dissendent e ij forësté ch’a rivran da ‘d tère lontan-e, a vëdran la malora dë sto pais e ij maj che ‘l Signor a l’avrà frapalo, a diran: 23“Sórfo, sal, suitin-a a l'é an tuta la tèra, a-i sarà pa pì dë smens, nì a gicherà pa, gnanca un fil d'erba a podrà chërse; a sarà parèj ëd lòn che a l'era rivaje a Sòdoma e Gomora, d'Adma e Zeboim che Nosgnor an soa ira e sò furor a l'avia dëstrovù!” 24Tute le nassion a ciameran: “Përchè ‘l Signor ha-lo tratà përparèj ës pais? Përchè tanta severità?”. 25Antlora a-j rëspondran: “A l'é për motiv ch'a l'han chità l'aleansa dël Signor ël Dé dij sò grand, cola ch’a l'avìa fàit con lor quand che a l'ha faje seurte dal pais d'Egit. 26Përchè a son andasne, e a l'han renduje l’adorassion a d'àutri dio, e a son prostërnassje dëdnans, dëdnans a divinità ch’a l'avìo pa mai conossù, e che chiel a l'avìa pa daje an sòrt. 27A l’é për lòn che l’ira ‘d Nosgnor a l'é anviscasse contra ‘d col pais, e a l’ha faje casché adòss tute cole maledission ëscrivùe an cost lìber. 28Ël Signor, con tut l’ardor ëd soa ira, a l’ha rancaje via da soa tèra ‘d lor e a l’ha faje andé ant na tèra forësta, ch’a-i son ancora ‘ncheuj”.

29Lòn ch'a l'é stermà a l'é dël Signor nòst Dé; ma lòn che a l'é arvelà a l'é për nojàutri e për nòstri fieuj për sèmpe, përche i peusso pratiché tute le paròle ëd costa lej.

Nòte[modifiché]

  1. I seguitoma ambelessì la numerassion dla NET Bible.
  2. Óreb a l'é n'àutr nòm dël mont Sinai.
  3. A peul desse ch'a sio le generassion ancora nen nassùe dël pòpol ëd Nosgnor.