La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 4

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Litra a j’Ebreo[modifiché]

4[modifiché]

L'arpòs che Nosgnor a l'ha promëttù[modifiché]

1La promëssa 'd Nosgnor d'intré ant ël leugh ëd sò arpòs a resta vàlida. I dovrìo antlora bin avèj tëmma che quaidun ëd nojàutri as treuva ch'a l'àbia përdù l'ocasion d'intreje. 2Përchè costa bon-a neuva - l'é a dì, che Nosgnor a l'ha prontà cost arpòs - a l'é stàita nunsià a noi tant com a lor. Contut, a lor a l'ha servije a nen, përchè a l'han pa pijà part a la fede ëd coj che Nosgnor a l'han scotalo, 3Përchè mach nojàutri ch'i chërdoma i podoma bin intreje ant sò arpòs. Për lòn ch'a riguarda j'àutri, Nosgnor a l'ha dit: "Parèj, ant mia ira, i l'hai giurà: 'A j'intreran pì nen ant mè leugh d'arpòs'", bele se sto leugh chiel a la già prontalo da quand ch'a l'ha creà 'l mond. 4I lo savoma ch'a l'é pront për motiv dël pass ant lë Scriture andova ch'a l'é mensionà 'l dì ch'a fà set: "Ant ël dì ch'a fà set Nosgnor a l'è arposasse da tut sò travaj". 5Contut, ant l'àutr pass, Nosgnor a l'ha dit: "A j'intreran pì nen ant mè leugh d'arpòs".

6A l'é ciàir che 'n leugh d'arpòs a-i é bin, ma coj ch'a l'han prima sentì costa bon-a neuva a-i son nen intraje për motiv ëd soa dzubidiensa 'd lor. 7Nosgnor, antlora, a l'ha fissà n'àutr temp pr' intré ant sò arpòs, e col temp-lì a l'é ancheuj. Nosgnor a l'ha nunsialo për ël mojen ëd David pì anans ant ël pass ch'i l'oma già mensionà: "Ancheuj, s'i sente soa vos, andurì nen vòstri cheur". 8Ora, se Giosué a fùssa riussì a deje cost'arpòs, Nosgnor a l'avrìa nen parlà 'd n'àutr dì d'arpòs pì anans. 9A l'é parèj che, pr' ël pòpol ëd Nosgnor, ancora a-i é 'n dì d'arpòs ëspecial ch'a-j ëspeta. 10Përchè tuti coj ch'a son intrà an sò arpòs, a son arposasse dai sò travaj, pròpi coma Nosgnor a l'ha fàit dòp d'avèj terminà la creassion dël mond. 11Foma antlora dël nòst mej pr' intré an col arpòs. Contut, s'i scotoma nen Nosgnor, coma ch'a l'avìa fàit ël pòpol d'Israel, ëdcò nojàutri i soma an risigh ëd tombé.

12La paròla 'd Nosgnor a l'é viva e d'efet. A l'é arfilà e a taja motobin ëd pì che la pì arfilà dlë  spa a dobia trancia. Tanme 'n bisturin as fà stra an tra l'ànima e lë spirit, an tra le gionture e le miole. A buta a la bela vista fin-a ij nòstri pensé e desideri pì ancreus. 13A-i é gnente an tut ël creà ch'a peussa esse stërmà da Nosgnor. Ëdnans a Nosgnor tut a l'é patanù e dël tut dovert, e a chiel i dovroma rende cont ëd tut.

14Antlora, dàit ch'i l'avoma 'n sovran gran sacerdòt, Gesù, ël Fieul ëd Nosgnor, ch'a l'é intrà ant ij céj, tenomse s-ciass a lòn ch'i chërdoma. 15Cost gran sacerdòt ch'i l'oma a sa bin lòn ch'a sio nòstre debolësse përchè a l'é passà da j'istesse tentassion[1] ch'i l'oma nojàutri, combin ch'a l'àbia mai pecà. 16Andoma donca con fiusa al tròno dla grassia, për podèj oten-e misericòrdia. Press a chiel i trovroma la grassia ch'a peul giutene quand ch'i l'oma pì da manca[2].

Nòte[modifiché]

  1. O "preuve".
  2. O "ant ël bzogn".