La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 5

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

2 Samuel[modifiché]

5[modifiché]

David a l'é consacrà Rè d'Israel[modifiché]

1Anlora tute le tribù d'Israel a son andàite a trové David a Hebron për dije: "Nojàutri i soma tò parent, òss dij tò òss e carn ëd toa carn[1], 2Temp fa, quand che Sàul a l'era nòst rè, ti 't j'ere col ch'a guidava le fòrse d'Israel an soe campagne militar. Nosgnor a l'avìa dite: 'It saras ti a pasturé Israel, mè pòpol; it saras ti sò sovran'". 3Parèj, quand che tùit j'ansian d'Israel a son andàit a trové 'l rè a Hebron, David a l'ha fàit con lor un pat, n'acòrd dë 'dnans al Signor, e a l'han consacralo[2] ré d'Israel. 4David a l'avìa trant'agn quand ch'a l'ha comensà a regné e a l'é stàit rè për quarant'agn. 5A l'é stàit rè 'd Giuda a Hebron, e durant trantetre agn a l'é stàit rè 'd tut Israel e Giuda a Gerusalem.

Conquista ‘d Gerusalem[modifiché]

6Anlora David a l'ha guidà ij sò òm a Gerusalem a combate contra ij Gebusita ch'a stasìo an col teritòri. Ij Gebusita a l'avìo dit a David: "Ambelessì it intreras nen! Fin-a ij bòrgno e ij sòp a podrìo tnitne fòra!". Ij Gebusita parèj a pensavo 'd podèj stess-ne al sicur. 7David, nopà, a l'ha pijà la fortëssa 'd Sion, che adess a l'é ciamà la sità 'd David. 8Ant col di dl'atach, David a l'avìa dit: "Coj ‘bòrgno' e 'sòp" ëd Gebusita mi i l'hai an ghignon. Chionque a vessa ciapeje 'd sorprèisa e batje a dovrìa intré ant la sità për ël tùnel ch'a porta d'eva a la sità". A l'é për lòn ch'a diso: "Ij bòrgno e ij sòp a peudo nen intré 'nt ël palass". 9Parèj David a l'ha fàit ëd cola fortëssa soa ca e a l'ha ciamala: "Sità 'd David". Peui a l'ha fàit sgrandì la sità, a comensé dai rampar fin-a a soa part interna.

10La potensa 'd David a chërsìa sèmper ëd pì, përché 'l Signor, ël Rè d'univers, a l'era con chiel. 11Peuj Hiram, rè 'd Tiro a l'ha mandaje n'ambassarìa, ansema a 'd bion ëd sitron, dij carpentié e 'd mèistr da mur, e lor a l'han fabricaje 'n palass. 12Parèj David a l'é rendusse cont che Nosgnor a l'avìa confermalo rè d’Israel e ch'a l'avìa benedì sò regn për amor ëd Sò pòpol.

13Apress d'avèj tramudà da Hebron a Gerusalem, David a l'ha ciapasse ancora 'd pì 'd concubin-e e dë spose, e a son naje motobin ëd fieuj e 'd fije. 14Costi-sì a son ij nòm dij fieuj 'd David ch'a-j son nassù a Gerusalem: Siamua, Siobab, Nathan, Salomon, 15Ibar, Elisiua, Nefeg, Jafìa, 16Elisiama, Eliada, e Elifelet.

Ij Filisté butà an deròta[modifiché]

17Quandi che ij Filisté a l'han sentù a dì che David a l'era stàit consacrà rè d'Israel, a l'han mobilità tute soe fòrse për ciapelo, ma David a l'é stajne informa e a l'é anrocasse an sò arfugi fortificà[3]. 18Antlora ij Filisté a son rivà e a son dëspiegasse për la val dij Rafaita. 19Parèj David a l'ha consultà 'l Signor e a l'ha dije an preghiera: "Avrij-ne da seurte e da combate ij Filisté? It je faras-to tombé an mie man?". Ël Signor a l'ha rësponduje: "Èh, va pura anans, i-j farai 'd sicur tombé an toe man". 20David, anlora, a l'é andàit a Baal-Perassim e ambelelà a l'ha butà 'n deròta ij Filisté. David a l'ha sclamà: "Nosgnor a l'ha dovertà në squarson an tra ij mè nemis, coma në squarson fàit da n'aluvion!". A l'é për sto motiv-sì che col leugh a l'é stàit ciamà Baal-Perassim, visadì: "Ël Signor a l'ha fàit dë squarson". 21Ij Filisté a l'han bandonà ambelelà ij sò idoj, e David e ij sò òm a l'han portaje vìa. 22Dòp un pò ij Filisté a son artornà e a son dëspiegasse për la val dij Rafaita. 23David a l'ha consultà 'l Signor, e Chiel a l'ha rësponduje: "Speta, atachje 'ncora nen. Pitòst prima ansercc-je da dré e peui atachje an facia a l'arbrera. 24Quand che ti 't sentiras ël son coma 'd pé ch'a marcio d'ansima a j'arbre, bogeve prest: a sarà col-lì ël segn che 'l Signor a sarà sortì dë 'dnans a ti për buté ij Filisté an deròta". 25David a l'ha fàit coma 'l Signor a l'avìa ordinaje e a l'ha abatù ij Filisté da Geba fin-a Gezer.

Nòte[modifiché]

  1. O "toa carn e sangh".
  2. O "onzù".
  3. O "fortëssa".