La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 2

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Giosué[modifiché]

2[modifiché]

Giosuè a manda dë spie a Gérich[modifiché]

1Giosuè, fieul ëd Nun, da Sitim a l'ha mandà an segret doe spie an esplorassion përchè a vaitèisso la sità ‘d Gérich e tut sò teritòri. Rivà ch’a son ëstàite a Gérich, a son portasse a ca ‘d na bagassa ch’as ciamava Racab e a l’han passà la neuit da chila. 2Ma cheidun a l’ha fàit savèj al rè ‘d Gerich che, an cola neuit, a l’ero rivà dë spie israelite a vaité ‘l pais. 3Parèj, ël rè ‘d Gérich a l’ha mandà cost órdin a Racab: “Fà seurte j’òm ch’ìa son ëvnùit da ti, coj ch’a son intrà an toa ca, ch’i podoma ciapeje: a son ëd gent ch’a son ëvnùit a vaité tut ël pais”. 4La fomna, contut, che già a-j avìa faje stërmé, a l’ha responduje: “A l’é vera, a son presentasse a ca mia doi òm, ma mi i savìa pa d’andova ch’a rivèisso. 5Ma a son torna surtì la sèira, quand che le pòrte dla sità a l’ero ‘n camin d’esse sarà, e i sai pa andoa ch’a sio andàit. S’i feve an pressa a ‘ndeje dré, i-j podreve ancora ciapeje”. 6Nopà Racab a l’avìa faje monté an sla trassa e a l’avìa stërmaje sota ‘n baron ëd busche ‘d lin. 7Le guardie, antlora, a l’han pensà d’andé a sercheje për la stra ch’a va al Giordan fin-a a jë svass. E darera ‘d lor a son estàite sarà le pòrte dla sità.

Pat an tra Racab e le spie[modifiché]

8Coj-lì a l'ero pa ancora cogiasse che Racab a l'é montà da lor an sla trassa. 9e a l’ha dije: “I sai che Nosgnor a l'ha dàit a vojàutri ës pais, e che lë sparm che voi i l'eve spantià a l'è tombà dzora 'd noi e che tuta la gent dla region a son crasà da lë sbaruv mach a pensé a vojàutri ch’i rive. 10I l’oma sentì, an efet, temp fà, quand ch’i surtìe da l’Egit, che ‘l Signor a l'ha strasuvà j'eve dël Mar Ross dëdnans a vojàutri përchè i podèisse travërselo, e ‘dcò com i l'eve tratà ij doi re amorita, che a l'ero dëdlà dël Giordan, Sicon e Ògh, da voi votà a l'ëstermìni. 11I l’oma savulo e i soma restane dëscoragià[1] e sensa speransa ‘d podej arzist-ve, përchè ‘l Signor, vòst Dé, a l’é Dé përdabon tant ant ël pì àut dël cel come ambelessì bas an sla tèra. 12Ora, donca, feme ‘l giurament ant ël nòm dël Signor, ch’i tratereve mia famija con la midema benevolensa ch’i l’hai avù mi anvers a vojautri. Deme la garansìa[2] 13ch’i risparmiereve la vita ‘d mè pare, ëd mia mare, dij mè frej e seur e ‘d tut lòn ch’a l’é sò, e ch’i lassereve nen ch’an masso”. 14Ij doi òm a l’han rësponduje: “Se coj ëd Gérich an dëscheurvo nen, i na rësponderoma con nòstra vita midema. Quand Nosgnor a l’avrà dane cost pais, iv trateroma con benevolensa e con lealtà”.

15Antlora Racab a l’ha faje calé da na fnestra pr’ ël mojen ëd na còrda, dagià che la casa anté ch’a vivìa a l’era pròpi contra la muraja dla sità. 16E a l’ha dije: “Për feve nen ciapé, andé vers la montagna. Stërmeve ambelelà për tre di, fin-a che lor as na sio tornà ‘ndré e peui i podreve andé për vòstra stra”. 17J’òm a l’han dije: “Nojàutri i mantniroma ‘l giurament ch’it l’has fane fé, ma a coste condission: 18Quand ch’i ‘nvadroma ‘l pais, gropa sto cordon ross a la fnestra dova ch’it l’avìe fane calé, e it ciameras ansema a toa ca, tò pare, toa mare, ij tò frej e tuta la famija. 19Chi ch’a dovèissa seurte da la pòrta ‘d toa ca, a sarà responsabil ëd soa mòrt[3], nojàutri i n’avroma pa la colpa. Ma se quaidun a ‘taca coj ch’a saran a ca con ti, nojautri i na saroma responsabij. 20Nopà se 't rivèissa d'arvelé 's nòst afé, e bin, noi i saroma lìber da cost giurament che 't l'has fane fé”. 21Chila a l’ha rësponduje: “Ch'a sia parèj!” E a l'ha faje parte e lor a son andasne. Antlora chila a l'ha tacà un cordon ross a la fnestra. 22Parèj ij doi òm a son partì e a son andàit vers la montagna. Ambelelì a son restaie stërmà tre di, an ëspetand ch’a ‘rtonèisso a Gérich coj ch’a-j sercavo. Costi-sì a l'avìo batù tuit ij vieuj sensa troveje. 23A l’é parèj che ij doi òm a son calà da la montagna, a l’han dëstravërsà ‘l Giordan e a son presentasse a Giosuè, fieul ëd Nun, për dëspiegheje tut lòn ch’a l’era ‘ncapitaje. 24A l’han dije: “A l’é vera! Nosgnor a l’ha butane an man tut ël pais, e già tuta la gent dla region a l'é ciapà da lë sparm mach a pensé che nojautri i soma ‘n camin a rivé!”.

Nòte[modifiché]

  1. O “nòst cheur a l'é mancane e gnun a guernava corage an facia a vojàutri”.
  2. O “un segn sicur”.
  3. O “sò sangh a-j tomberà dzora 'd soa testa”.