La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 1

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Giosué[modifiché]

1[modifiché]

Nosgnor a comision-a Giosué[modifiché]

1Dòp la mòrt ëd Mosé, servitor ëd Nosgnor, Nosgnor a l'ha parlaje a Giosué, fieul ëd Nun, ëstant ëd Mosé[1], e a l'ha dije: 2"Mosé, mè servitor a l'é mòrt; adess a pé! Passa 'l Giordan ti e tuta costa gent, anvers ël pais che Mi i-j dago a j'Israelita. 3Tùjt ij pòst che la pianta dij vòstri pé a carcherà, Mi iv je dago, coma ch'i l'hai dije a Mosé. 4Dal desert e dal Liban, fin-a al Fium gross, ël fium Eufrat (tut ël pais dj'Itita), e fin-a al Gran Mar, anvers ël sol ch'as cogia - sto-sì a sarà vòst teritori. 5Gnun, për tut ël temp ëd toa vita, a podrà esse pì che ti: Mi i sarai con ti, coma ch'i son ëstàit con Mosé, Mi it chiterai nen nì it lasserai. 6Sie fòrt e coragios, përchè it ses ti ch'it vas a fé costa gent padron-a dël pais ch'i l'hai faje giurament ai sò grand ëd deje. 

7Ch'it sie mach fòrt e motobin coragios, an sërcand ëd fé conforma tuta la Lej che Mè servitor Mosé a l'avìa prescrivute. Varda 'd nen ëscarté nì a drita nì a snistra, për podej rivé an tute toe amprèise. 8Che 'l liber ëd costa Lej ch'a sia sèmper ansima ai tò làver: pensie 'l dì e la neuit për serché 'd fé conforma tut lòn ch'a-i é d'ëscrit. A l'é 'ntlora ch'it saras pien ëd gòj an tute toe amprèise e ti i-i la faras. 9L'hai-ne comandate d'esse fòrt e coragios? Ch'i sie sensa tëmma ni sparm, përchè Nosgnor tò Dé a l'é con ti daspërtut che ti 't vade".

Giosué a pronta l’invasion[modifiché]

10Antlora Giosué a l'ha daje cost comand a jë scrivan dël pòpol: 11"Passé an mes a tut ël campament e comandeje a la gent ëd fé provigion ëd mangé, përchè da sì a tre dì vojàutri i passe cost Giordan për andé a pije possess dël pais che Nosgnor vòst Dé av dà 'n proprietà". 

12Peuj ai Rubenita, ai Gadita, e a la mesa tribù 'd Manasse, Giosué a l'ha parlaje parèj: 13Memorisé lòn ch'a l'ha comandave Mosé, servitor ëd Nosgnor: 'Nosgnor vost Dé, an dasendve l'arpòs, a l'ha dave cost pais-sì. 14Vòstre fomne, vòstre masnà cite e ij vòstri strop a podran resté ant ël pais ch'a l'ha dave Mosé dëdlà dël Giordan. Për lòn ch'a rësguarda vojàutri, tuti j'òm ëd guèra a passeran bin armà a la testa dij vòstri frej, e vojàutri i-j vnireve an agiut, 15fin-a a che 'l Signor a acòrda l'arpòs ai vòstri frej com a voi, e ch'a pijo possess, ëdcò lor, dël pais che Nosgnor vòst Dé a-j dà. Vojàutri i podreve antlora torné ant ël pais ch'a l'é vòstra ardità, e pijé possess ëd lòn ch'a l'ha dave Mosé, servitor ëd Nosgnor, dëdlà dël Giordan, anvers ël sol ch'as leva".

16A l'han rësponduje antlora a Giosué: "Tut lòn ch'it l'has comandane, nojàutri i lo foma, e daspërtut ti 't in manderas, nojàutri i-i andoma. 17Dla midema manera ch'i l'oma scotà Mosè an tut, parèj i scotoma ti. Che Nosgnor a peussa mach esse con ti com a l'é stàlo con Mosè! 18Chicassìa ch'as arvirerà ai tò comand e a scotrà nen toe paròle për lòn ch'it l'has comandaje, ch'a sia butà a mòrt! Ch'it sie mach fòrt e coragios".

Nòte[modifiché]

  1. O "un ch'a giutava".