La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Giaco/Giaco 3

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Giaco[modifiché]

3[modifiché]

Domëstiché la lenga[modifiché]

1Mè frej e seur, chërde nen ëd podèj tuti fé[1] da magister ant la cesa: rendeve cont che nojàutri ch'i soma ij magister i saroma an efet giudicà con un rigor pì grand.  2A l'é fòra 'd dubi ch'a son tanti j'eror ch'an capita 'd fé. Përchè s'i podèisso avèj un control complet ëd nòstra lenga, i sarìo përfet, bon ëdcò a dominè nòst còrp antregh.

3Quand ch'i butoma 'l mòrs dla brila an boca ai cavaj për ch'an ubidisso, a l'é 'ntlora ch'i podoma guideje për feje andé 'ndoa ch'i vorsoma nojàutri. 4Vardé 'dcò ij bastiment: combin ch'a sio tan gròss, a l'é pro 'n cit timon për feje andé andoa che 'l pilòta a veul, bele se ij vent a bufo fòrt. 5A l'é l'istess ëd la lenga: a l'é 'n pcit mèmber dël còrp, ma a l'ha 'd gran' pretèise[2]. Pensé mach a coma na fiamela a peussa da chila sola de 'l feu a 'n bòsch antregh! 6La lenga a l'é 'dcò na fiama 'd feu, tut un mond ëd malissia ch'a peul guasté 'l còrp antregh. A peul dé 'l feu a tuta vòstra vita, përchè a l'é anviscà da l'infern medésim. 7J'uman a l'han domëstià e a domëstio ògni sòrt ëd bestie, osej, serpent e pess, 8ma gnun a peul domëstié la lenga: a l'é 'n mal ch'arpòsa mai, a l'é pien-a 'd tòssi mortal. 9quaivòlta a làuda nòst Dé e Pare, e quaivòlta a malediss ëd gent fàit a l'imagine 'd Nosgnor[3]. 10Da l'istessa boca a seurto 'd benedission e 'd maledission. Mè frej e seur: a l'ha nen da esse parèj. 11Podrìa mai l'istessa sorgiss d'eva campé fòra tant d'eva dossa che d'eva mèra? 12Podria mai un fié produve d'olive o na vis produve 'd fì? D'eva dossa a peul nen seurte da na sorgiss salà.

Saviëssa génita[modifiché]

13Coj ch'a diso ch'a son savi e ch'a conòsso Dé, ch'a lo dimostro con na vita degna d'onor, ch'a faso 'd bon-e euvre con cola umiltà ch'a l'é 'l prodòt ëd la saviëssa génita. 14Ma si l'eve 'l cheur pien ëd gelosia améra e 'd rivalità, a-i é pròpi gnun motiv ëd vantesse përchè i dise 'l fàuss e parèj i feve disonor a la vrità. 15Cola-là a l'é nen la saviëssa ch'a ven da l'àut, ma cola ch'a ven da la tèra, dai sens, dal demòni. 16Përchè andoa ch'a-i é gelosìa e rivalità, a-i é disòrdin e d'ògni sòrt ëd malfé. 17A l'opòst, la saviëssa ch'a ven da l'àut, an prim leugh a l'é pura, e peui pacifica, amabil, bindispòsta, pien-a 'd misericòrdia e 'd bon frut, sensa parsialità né ipocrisìa. 18Ël frut ëd la giustissia as sëmna ant la pas për coj ch'a travajo për la pas[4].

Nòte[modifiché]

  1. O "posé".
  2. O "as vanta 'd gran còse".
  3. Génesi 1:26.
  4. O "ch'as dan".