La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 5

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

J’At dj’apòstoj[modifiché]

5[modifiché]

Ananìa e Saffira[modifiché]

1A-i j’era n’òm ch’as ciamava Anania che, ansema a Saffira, soa fomna, a l’ha vendù un sò possediment. 2D’acòrd con soa fomna, na porsion dël ricav a l’ha portajla a j’apòstoj[1] e a l’ha dije che lolì a l’era tut lòn ch’a l’avìa ciapà. 3Ma Pero a l’ha dije: “Ananìa, përchè it l’has lassà che Sàtana a t‘ampinìssa ‘l cheur? Ti ìt l’has busiardà a lë Spirit Sant e it l’has artnù na porsion ëd lòn ch’it l’avìe ciapà da la vèndita ‘d tò possediment. 4It l’avìe gnun òbligh: it l’avrie podù vendlo o nen vendlo, com it vorìe. Fin-a l’arcav, it l’avrie podù bin fene lòn ch’it vorìe. Përchè ses-to fate ‘n proget parèj an tò cheur? Ti ‘t l’has nen busiardà a nojàutri, ma a Nosgnor!”. 5Ananìa, quand ch’a l’ha sentì cole paròle, a l’é cascà a tèra e a l’é spirà. Tuti coj ch’a l’han sentì ‘d lòn a son ëstàit ciapà da ‘n grand ësparm. 6Antlora, quai giovo ch’a j’ero lì a son levasse, a l’han pijane ‘l còrp, a l’han portalo fòra e a l’han sotralo. 7Da lì a apopré tre bòt a l’é intraje cò soa fomna, ch’a savìa nen lòn ch’a l’era rivà. 8Pero a l’ha ciamaje: “Disme ‘n pò, eve vendulo ‘l camp, ti e tò òm, për sto pressi-sì?”. E chila a l’ha rësponduje: “Vera, a l’é pròpi parèj!”. 9Antlora Pero a l’ha dije: “Përchè l’evene fàit un complot tra ‘d vojàutri për buté a la preuva lë Spirit dël Signor? Varda, coj ch’a son giusta tornà da sotré tò òm, a son a l’uss, pront a porté vìa ‘dcò ti!”. 10E an col istess moment, ëdcò chila a l’é cascà a tèra[2] e a l’é spirà. Quand ch’ij giovo a son intrà, a l’han trovala mòrta, a l’han portala fòra e a l’han sotrala davzin a sò òm. 11Lolì a l’ha dàit un grand ësparm a tuta la comunità[3] e a tuti coj ch’a l’han savù lòn ch’a l’era rivaje.

Segn e prodis an tra ij prim cristian[modifiché]

12 Pr’ ël mojen dj’apòstoj as fasìo motobin ëd segn miracolos e ‘d prodis an mes al pòpol. Tùit ij chërdent as radunavo ‘d régola al Templ ant ël leugh ciamà ‘l Pòrti ‘d Salomon. 13Ma gnun d’àutri a s’ancalava a unisse a lor, bele se tut ël pòpol a-j fasìa ‘d grand elògi. 14Contut, ël nùmer ëd coj ch’a chërdìo al Signor[4], tant d’òm che ‘d fomne, as moltiplicava ‘d pì an pì. 15A-i rivava fin-a che la gent a portava ‘d malavi e a-j lassava là për la strà ant soe sivere përchè, quand che Pero a fussa passà da là, almanch soa ombra a tochèissa quaidun ëd lor. 16A-i era ‘dcò tanta gent ch’a vnisìa da le contrà davzin-e a Gerusalem e ch’a portava ‘d malavi e ‘d person-e tormentà da dë spirit maléfich e tùit a j’ero varì.

Përsecussion dj’apòstoj[modifiché]

17Ël gran sacerdòt e tùti coj ch’a lo sostnìo, ch’a j’ero ‘d Saducé, a j’ero pien d’invìdia. 18Antlora a l’han butaje le man adòss a j’apòstoj e a l’han faje mné ant la përzon pùblica. 19Ma l’àngel ëd Nosgnor a l’ha duvertà ‘d neuit le pòrte dla përzon e a l’ha faje seurte. A l’ha dije: 20“Andé, presenteve al Templ e nunsié al pòpol tute coste paròle ‘d vita”.

21Parèj, an sla ponta dël dì, a son intrà ‘nt ël templ e, coma l’àngel a l’avìa dije, a l’han comensà a dotriné la gent.

Quand che ‘l gran sacerdòt e coj ch’a lo sostnìo a son rivà, a l’han convocà ‘l Sinedri, visadì, la pien-a ciambrea[5] dj’Israelita, e a l’han dàit l’òrdin che j’apòstoj a-j fusso mnà da la përzon. 22Ma quand che le vardie a son andaje, j’apòstoj a l’han pì nen trovaje. Parèj a son tornass-ne e a l’han riferije ‘l fàit al Sinedri. 23an disand: “I l’oma bin trovà la përzon sarà con tuta sicurëssa, e ‘dcò le vardie a l’ero dëdnans a le pòrte, ma dòp d’avèjle dovertà, i l’oma trovà gnun andrinta”. 24Quand ch’a l’han sentì sòn, ël cap dle vardie dël templ e ij gran sacerdòt a na son restà motobin antërdoà e a podìo nen spieghesse lòn ch’a fussa capità a cola gent. 25Ma quaidun a l’é rivà con ësta stravisa neuva: “Vardé che j’òm ch’i l’avìe butà an përzon a son al templ ch’a dotrin-o ‘l pòpol!”. 26Antlora ‘l cap dle vardie con ij sò òm a son andass-ne a ciapé j’apòstoj, ma sensa violensa përchè a l’avìo tëmma d’esse massà a prassà dal pòpol. 27A l’han mnaje dëdnans al Sanedri e ‘l gran sacerdòt a l’ha anterogaje, 28disandje: “Om-ne nen proibive ciàir e net ëd nen dotriné ant ël nòm ëd Gesù? Epura, vardé, i l’eve ampinì Gerusalem ëd vòstra dotrin-a e i veule fé ven-e adòss a nojàutri ‘l sangh ëd col òm!”.

29Antlora Pero e j’àutri apòstoj a l’han rësponduje: “A venta pitòst fé l’ubidiensa a Nosgnor anans che a j’òm. 30Ël Dé dij nòstri antich a l’ha arsussità Gesù, ch’i l’eve falo meuire, pendandlo a na cros[6]. 31E Nosgnor[7] a l’ha elevalo con soa potensa pr’ esse Prinsi e Salvator, pr’ acordeje a Israel ël pentiment e ‘l përdon dij pëccà. 32Nojàutri i soma testimòni ëd lòn ch’i disoma; e lë Spirit Sant, che Nosgnor a l’ha dàit a coj ch’a ubidisso a chiel, a l’é ‘dcò testimòni ëd lòn”.

33Quand ch’a l’han sentì lòn, coj dël grand consèj a argrignavo ij dent da la rabia e a j’ero decis ëd feje meuire. 34Ma un Farisé, për nòm Gamaliel, dotor dla Lej, bin onorà da tut ël pòpol, a l’é levasse ant ël consèj e a l’ha comandà che j’apòstoj a s’artirèisso fòra pr’ un pò ‘d temp. 35peui a l’ha dije ai sò colega: “Òm d’Israel, pijeve varda a lòn ch’i veule fé a cola gent-là. 36An efet, un quai temp fà a l’é vnuje ‘n tal Tèuda, ch’a disìa che chiel a l’era chissà chi, e a l’é unisse a chiel un nùmer ëd apopré quatsent dissépoj; ma a l’é stàit butà an dërota, e tuti coj ch’a l’ero unisse a chiel, a son ëstàit dësbergiairà e ‘d tut lòn a l’é restajene gnente. 37Dòp ëd chiel a-i é comparije, ant ij dì dël censiment, Giuda ël galilé, ch’a l’ha tirasse apress un grand pòpol; ma ‘dcò sto-sì a l’é mòrt, e tuti coj ch’a l’ero unisse a chiel a son ëstàit dësparpajà. 38Adess, donca, iv diso: Seguité pì nen a përseguité sti òm e lasseje sté, përchè se sta imprèisa o st’euvra a ven da j’òm, a sarà tòst dësblà, 39ma s’a l’é da Nosgnor, i podreve nen dësblela. Pijeve varda ch’i podrie fin-a troveve a fé la guèra a Nosgnor!”. Antlora ‘l Sinedri a l’ha acetà ‘l consej ëd Gamaliel.

40A l’han peui fàit arciamé j’apòstoj e a l’han comandaje, apress d’avèj faje foëtté, ëd pì nen parlé an nòm ëd Gesù. Dòp ëd lòn a l’han lassaje andé. 41Antlora j’apòstoj a son artirasse da dëdnans dël consej, content d’esse stàit fàit degn d’esse maltratà pr’ ël nòm ëd Gesù. 42A chitavo nen tùit ij dì ant ël templ e da na ca a l’àutra, ëd dotriné e ‘d nunsié la bon-a neuva che Gesù a l’é ‘l Messia[8].

Nòte[modifiché]

  1. O “a l’han butala ai Pero dj’apòstoj”.
  2. As peul giuntesse: “ai Pero ‘d Pé”.
  3. O “la cesa”.
  4. Ch’a l’ero convertì a la fej dij cristian”.
  5. O “tut ël consèj”.
  6. O “al bòsch”.
  7. O “la drita ‘d Nosgnor”.
  8. O “ël Crist”.