Neuv Sermon Subalpin/Ël Rè a riva an soa sità capital

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Artorn

Ël Rè a riva an soa sità capital[modifiché]

As podrìa bin dì che la manera d'esse e 'd fé 'd Gesù 'd Nasaret an cost mond a l'era soens "da Bastian Contrari", e fin-a tanti ancheuj ch'as diso ij sò "rapresentant" a l'han ancora nen capila... Lë "stil" del Mëssìa, dël Salvator dël mond a l'é ùnich përdabon e sossì a lo vedoma ant l'episòdi dël vangel ch'i vardoma ancheuj e ch'a parla 'd soa "intrada trionfal" a Gerusalem.

Intrada ‘d Gesù a Gerusalem. "Avzinandse a Gerusalem, da la banda ‘d Betfage e ‘d Betania, anvers ël mont dj’Ulivé, Gesù a l’ha mandà anans doi dij sò dissépoj, e a l’ha dije: “Andevne a cola borgià ch’a l’é visavì ‘d voi, parèj che quand ch’i-i intre i trovreve ‘n burichèt ëstacà che gnun ancora a l’ha dovrà da cavalcadura, dëstachelo e portemlo. Se quaidun av ciama përchè ch’i lo feve, dije che ‘l Signor a n’ha da manca e che tòst av lo darà andarera”. A son donca partì e a l’han trovà ‘l burichèt ch’a l’era stacà da fòra an sla stra, dacant a na pòrta, e a l’han dëstacalo. Quaidun ëd coj ch’a l’ero ansilì, a l’han dije: “Përchè ch’i dëstache col borichèt?”, E lor a l’han rësponduje coma ch’a l’avìa dije Gesù, e a l’han lassajlo fé. A l’han donca mnà ‘l burichèt a Gesù e a l’han posaje adòss ij sò mantej, e chiel a l’é montaje. Diversi a l’han dëstendù ij sò mantej ëd lor an sla stra përchè a-j passèissa dzura, e d’àutri a tajavo ‘d branche da j’erbo e a-j spantiavo për la stra. Coj ch’a-j andasìo dëdnans, e coj ch’a-j vnisìo dapress a crijavo: “Osana! Ch’a sia benedì col ch’a ven an nòm ëd Nosgnor! Ch’a sia benedì ël Regn ch’a riva, ël Regn ëd David, nòst antich! Osanna ant ij leugh pì àut!”. Parèj Gesù a l’é intrà a Gerusalem, al Templ. Dòp d’avèj beicà tut lòn ch’a-i era lì dantorn, coma ch’a l’era già tard, a l’é seurtiss-ne con ij dódes për andé a Betania" (Marco 11:1-11).

Ant l'episòdi dël vangel ch'i vardoma ancheuj, Gesù a riva a Gerusalem për l'ùltima part ëd soa mission an sla tèra. Gerusalem a l'é la "sità capital" del Regn ëd Nosgnor, cola che chiel a l'ha sernù coma soa abitassion, andoa ch'a sta Sion, ël mont sant, sò tròno, sò templ. Coma ch'a selebra 'l Salm 48, Gerusalem a l'é "la sità 'd Nosgnor", "...sima magnìfica, gòj ëd la tèra antrega. Ël mont Sìon a smija a le sime 'd Sàfon, ma a l'é chila la sità dël gran' Rè. Nosgnor medésim a sta 'nt le tor ëd Gerusalem, e as arvela coma sò difensor". Ij pelerin ch'a-i monto a diso: "Nojàutri i l'avio bin sentì dì 'd la glòria 'd cola sità, ma adess i l'oma vëddula con nòstri euj medésim - la sità dël Dé dl'univers. Nosgnor a la mantniss ëstabil për sèmper". Gerusalem a l'era la sità dël rè David, prefigurassion dël Mëssìa, e pròpi ambelelì ij profeta antich a disìo che chiel a sarìa manifestasse ant ij dì darié. An efet, Gerusalem a l'é 'l sènter d'anrajament ëd tùit ij propòsit ëd Dé për cost mond.

Parèj, Gesù, ël Fieul ëd Nosgnor, "ël prinsì dla pas", a intra an cola ch'a podrìa bin disse ch'a l'era soa sità e a lo dimostra ant lòn ch'a càpita an cost episòdi, soa intrada trionfal an Gerusalem. La regalità 'd Gesù as dimostra dal coma che 'l pòpol a lo arsèiv: a lo arconòss pròpi coma 'l Mëssia dla promëssa, col ch'a l'avìo spetà da tant. Gesù a l'é 'l dissendent dël rè David e "ardité legitim al tròno". Coj che antlora a-i comandavo a l'avìo pròpi gnun titol për sté al govern. A stupiss pa nen che costa intrada 'd Gesù tant a sagrinèissa tant coj ch'a ocupavo ij pòst ëd comand antlora 'd cola sità, ch'a l'avìo fin-a ciamà na "riunion d'emergensa" dij prinsipaj dla nassion - e fin-a j'ocupant roman as na sagrinavo.

Con tut lòn, Gesù a intra 'n sità ëd na manera diversa dai "potent" ëd cost mond. Pa nen ant un poderos caval bianch, a pompa magna, con la mùsica e na trupa d'armà, ma 'n gropa d'un borichèt e compagnà da gent sèmpia coma ch'a l'ero ij sò dissèpoj. Le professìe antiche a l'avìo prefigurà pròpi lòn, e coj ch'a le conossìo a l'ero bin renduss-ne cont.

Armarché 'dcò coma Gesù, ël Rè, a l'abia titol ëd dispon-e 'd minca còsa, e lolì a l'é 'dcò arconossù quand ch'a manda ij sò dissépoj a pijé col borichèt: "Se quaidun av ciama përchè ch’i lo feve, dije che ‘l Signor a n’ha da manca ... Quaidun ëd coj ch’a l’ero ansilì, a l’han dije: “Përchè ch’i dëstache col borichèt?”. E lor a l’han rësponduje coma ch’a l’avìa dije Gesù, e a l’han lassajlo fé". L'ora ch'e Gesù a dis a nojàutri o ëd còse ch'i na soma ij padron, com é-lo ch'i-j rëspondoma? Arconosom-ne an lolì sò dirit ëd sovranità? A diferensa, contut, dij potent ëd cost mond, chiel a dà 'ndaré lòn ch'a ciama 'd podèj dovré! "...dije che ‘l Signor a n’ha da manca e che tòst av lo darà andarera"!

Gesù. parèj, a intra an soa sità e "a bèica tut lòn ch’a-i era lì dantorn", coma s'a féissa n'ispession. Lòn ch'a sarà l'arzultà 'd soa "ispession"? Cola ch'a sarà la valutassion ëd lòn ch'a trova? I lo varderoma la vira ch'a ven. Ciamomse, contut, se Gesù, ël Rè, a vnèissa sensa preavis a fé l'ispession, a controlé nòstra vita, o nòstra comunità cristian-a, coma trovrìa-la? Sarìa-la conform a lòn ch'a dovrìa esse e ch'a pias a chiel? Cola ch'a sarìa soa valutassion? A Gerusalem, an coj dì-lì, sò pòpol a 'rsèiv el Signor con granda gòj: "Osana! Ch’a sia benedì col ch’a ven an nòm ëd Nosgnor! Ch’a sia benedì ël Regn ch’a riva, ël Regn ëd David, nòst antich! Osanna ant ij leugh pì àut!”. I sò nemis a j'ero nen là an tra cola gent, ma a l'ero 'n camin ëd comploté, da stërmà, ëd masselo. A sarìo bin riussì a felo fòra e Gesù a sarìa stàit butà an sna cros tanme 'l pes criminal ch'a-i sìa. Pura, pròpi cola soa mòrt an cros a sarìa stàita sò trionf. I podoma bin dì che "lë stil" ëd Gesù a sìa motobin divers da lòn che ij pì a së spetrìo.

PREGHIERA[modifiché]

Nosgnor Dé! I t'arsèivo an mia vita coma 'l Sovran e 'l Signor legìtim. Ti 't l'has tìtol a ess-lo ëd mia person-a e 'd tut lòn ch'i l'hai. I son a toa disposission përchè ti ëm dovre coma ch'at pias për toa glòria. It ciamo përdon përché tante vire i penso mach a mi medésim e për ti i son ëd pòca utilità o fin-a d'antrap a toa càusa. I l'hai da manca d'ess-te "domestià", d'esse bin "butà al pass". I confido che ti't lo fasa. Amen.