La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 65

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Ij Salm[modifiché]

65. La làude a të speta an Sìon[modifiché]

Ël Salmista a làuda Nosgnor përchè ch’a përdon-a ij pëccà e a benedìss Sò pòpol con na mësson fosonant.

1Për ël magìster dël còro. Na canson. Un Salm ëd David. Nosgnor! La làude a të speta an Sìon. Ij vòt ch'at j'ero fàit a-i son compì. 2A l’é là ch’it jë scute le preghiere; a Ti tut ël pòpol[1] as avzin-a. 3Nòstri pëccà a son un pèis ch'an crasa, ma davzin a Ti i-i trovoma 'd përdon. 4Che 'd boneur ch'a l'ha col ch'it fas avzinesse[2] a ti e it j'acòrde 'd vive ant le cort ëd tò palass[3]! Che nòjàutri i trovo pien-a sodisfassion ant le còse 'd toa ca, tò palass. 5Ti't risponde a nòstre preghiere con d'assion magnìfiche 'd liberassion! Nosgnor! Nòst Salvator! Fin-a la gent ant le part pì lontan-e dla tèra a l'ha fiusa[4] 'n ti, coma 'dcò coj ch'a vivo[5] da l'àutra part ëd l'ocean.

6Con toa gran potensa ti 't l'has creà le montagne e dimostrà toa fòrsa. 7Ti t'ambonisse la furia dij mar e 'l breugg ëd soe onde, e 'dcò la turbolensa[6] dle nassion. 8Fin-a coj ch'a vivo ant le part le pì lontan-e dla tèra a son sburdì da lòn ch'it fas. Da 'ndoa che 'l sol a sponta fin-a a 'ndoa ch'a cala as sento alvesse 'd crij 'd làude për ti. 9Ti 't pije soen ëd la tèra e it jë das d'eva; ti't la fase rica e drua con ëd rivere ch’a dësbòrdo d'eva. 10Mojà a son lë tëppe e ambibìa la tèra laurà. Con ëd pieuva ti 't rende molzin ël seul e it fase chërse fosonant ël mësson. 11Ti 't coron-e j'annade con toe bondose benedission e fin-a ij violèt pì dur a foson-o 'd toa bondansa. 12Le pasture ant ël desert a sberluso dë stisse d'ùmid, e le colin-e a son quatà 'd gòj. 13Ij prà a son arvestì djë strop, e le val a son quatà 'd gran. A crijo 'd gòj, éh, a canto!

Nòte[modifiché]

  1. O “tùit ij viv”.
  2. O “ch’it serne”.
  3. O “ant ël sagrà ‘d tò templ”.
  4. O “a spero an ti”.
  5. O “ch’a viagio an sij mar ij pì lontan”.
  6. O “l’agitassion”.