La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 40

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Ij Salm[modifiché]

40. I l’hai spetà con passiensa e fiusa[modifiché]

Ël Salmista a gionta ansema un càntich për ringrassié Nosgnor ch’a l’ha da pòch salvalo dai sagrin ch’a l’avìo ciapalo con la fërma fiusa che butesse ant le man ëd Nosgnor a l’é sèmper ël mej che mai a peussa fé.

1Për ël magìster dël còro. Un salm ëd David. I l’hai spetà con passiensa e fiusa che Nosgnor am giutèissa[1] e chiel, an chinandse an sù mi, a l’ha scotà mè crij d’agiut. 2A l’ha tirame fòra da la tampa dla disperassion, fòra da la pàuta e da la nita anté ch’i fongava; a l’ha fame pianté ij pè an sla tèra sòlida e a l’ha fàit sicur ij mè pass.

3A l’ha ispirame na neuva canson, n’imn ëd làude a Nosgnor. Tanti a vëddran lòn ch’a l’ha fame e a na saran ëstupì; për lòn, ëdcò lor a daran fiusa a Nosgnor. 4Che ‘d boneur për coj ch’as fido a Nosgnor e ch’a fiusso pa nen dij blagheur[2] e dj’idolatra.

5Nosgnor, mè Dé! Che ‘d maravije ch’it l’has fàit! Che ‘d progèt magnifich ch’it l’has fàit për nojàutri[3]. Ti ‘t ses sensa confront! Se mi im proponèissa ‘d dëspieghé tut lòn ch’it l’has fàit për nojàutri, i vnirìa mai a la fin!

6It l’has ciosoname a j’orije ch’it veules nen d’oblassion o ‘d sacrifissi, ch’it ciames nen dj’olocàust o d’espiassion. 7A l’é për lòn ch’it diso: ‘Vardme sì, i son rivà, coma ch’a l’é scrivusse ant le Scriture[4]. 8Fé tò volèj a l’é mia gòj, ò mè Dé: i guerno toa lej ant ël fond ëd mè cheur[5] 9I nunsio con gòj la salvassion[6] ëdnans a la radunansa ‘d tò pòpol. I peudo nen chité ‘d nunsiela[7]. Pro ch’i lo sapie, Nosgnor. 10I l’hai pa stërmà toa salvassion ant ël cheur. I l’hai fàit conòsse toa fidelità e potensa ‘d salvëssa. Ant la granda ciambrèa tuti a l’han sentume quand ch’i parlava ‘d to amor - ch’a ven mai a manch - e ‘d toa fidelità.

11Nosgnor! Traten pa toa misericòrdia anvers ëd mi, che tò amor fedel am goerna sèmper. 12A son tanti ij sagrin ch’am anviron-o e ch’a sarìa fin-a tròp da conteje! Ij mè pecà tant as ambaron-o ch’i vëddo pì nen na vìa për seurtìne. A son da pì ch’ ij cavèj ch’i l’hai an testa. Mie fòrse am falisso[8]. 13Nosgnor! Sie benèivol e salv-me; ven an pressa a giuteme, Nosgnor! 14Ch’a sio umilià e dësvergnà coj ch’a vorìo mia rovin-a. Ch’as n' artorno confus, coj ch’as arlegro dij mè sagrin. 15Ch’a faso silensi da la vergògna coj ch’am diso: “Ah, ah, i l’oma ciapalo!” 16Contut, ch’a sìo ampinì ‘d gòj e d’alegressa an ti coj ch’at serco. Che coj ch’a ten-o an bon cont[9] toa euvra ‘d salvëssa a diso sèmper: ‘Nosgnor a l’é grand!”. 17Mi, i son pòver e bzognos, ma Nosgnor am m’ha sèmper ant ij sò pensé. A l’é ti ch’a l’é col ch’am giuta e am libera. Nosgnor, tarda nen!

Nòte[modifiché]

  1. O “i l’hai sperà an Nosgnor”.
  2. O “coj ch’a fan ëd fàusse promësse”, “coj ch’as fido ‘d fàusse promësse”.  
  3. O “a nòst O “i l’hai sperà an Nosgnor”.favor”.
  4. O “ant ël lìber”.  
  5. O “toe istrussion a son ëscrivùe ant mè cheur”.
  6. O “giustissia”.
  7. O “I l’hai nen avù tëmma ‘d parlene”.
  8. O “i l’hai perdù ‘l coragi”.
  9. O “ch’a-j veulo bin”.