La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 1

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Ij Salm[modifiché]

1. A son beat coj ch'a scoto nen ij consèj ëd gent empia[modifiché]

Ant cost Salm sapiensial, l'autor a consija sò auditòri d’arfudé lë stil ëd vita ëd coj ch'a l'han gnun-a religion e d’esse fidej a Nosgnor. Lë scritor a buta 'n confront la sòrt ëd coj ch'a l'han gnun-a religion con cola dij giust. A arleva coma ij prim a la fin a saran ruinà, antant ch'ij giust a fiorisso përchè Nosgnor a-j soagna e a-j dà Soa protession.

1A son beat coj ch'a scoto nen ij consèj ëd gent empia[1],

coj ch'a marcio nen an sla strà dij pecator,

e ch'as seto nen an compagnìa djë sbefios[2].

2A son beat coj ch’a pijo piasì ant la lege 'd Nosgnor, e ch'a la médito dì e neuit.

3Coj-lì a saran tanme d'erbo piantà arlongh la sponda 'd na rivera e ch'a dan sò frut an soa stagion.

Soe feuje a ven-o mai sëcche e soa produssion a l'é sèmper fosonanta.

4A sarà nen cola-lì a sòrt dla gent empia: lor-lì a saran tanme 'd lola[3] bofà dal vent. 5

Dëdnans al giudissi a savran nen còsa rësponde.

Ij pecador a trovran gnun pòst dacant a coj che a Nosgno a-j veulo bin.

6Nosgnor a vija an sël sënté dij giust e a-j guerna,

ma 'l senté dla gent empia a men-a mach a la perdission.

Version ëd Pinuccia Gamba[modifiché]

Beàt a l’é l’òm
che a va nen dré dla paròla dij sensa sust,
nì a va arlongh la stra dël mal costum
e a pija nen jë sbefios për cambrada;

ma a s’arlegra ’nt la Lege ’d Nosgnor
e a la médita di e neuit.
Chiel-sì a l’é parèj ëd n’arbra piantà
an sla brova d’un fium o d’un ri
che a dà frut a soa stagion
e soe feuje a casco mai:
minca còsa che chiel-sì a fà a l’é bin fàita.

A l’é nen parèj për ij sensa religion, a l’é nen parèj!
costi-sì a son ’ma ’l brenn, che ’l vent a dësperd;
për sòn ij përvers a resteran confus dë ’dnans ai sò eror,
coma ij pecador dë ’dnans al randevo dij giust;
përchè Dé a conòss la stra dij giust!
ma la stra dij sensa religion a-j pòrta a la ruin-a.

Nòte[modifiché]

  1. O "coj ch'a son nen giust", "j'ingiust". An ebràich ël tèrmin רְשָׁעִים (rÿsha’im, “ingiust”) a dëscriv ëd gent ch'a l'é superba, che an pràtica a l'é sensa Nosgnor (Salm 10:2,4,11), ch'a l'ha an òdio ij comandament ëd Dé, ch'a fà lòn ch'a l'é pecà, ch'a dis ëd busiardarie e 'd maldicense (Salm 50:16-20), e ch'a ambreuja j'àutri (Salm 37:21).
  2. O “schernitor”.
  3. O “paja”.