La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 2

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Neemìa[modifiché]

2[modifiché]

Ël rè a dà l’autorisassion a Neemia d’andé a Gerusalem[modifiché]

1Un dì dël mèis ëd Nisan dël medésim ann ch’a fà vint dël rè Artaserse, i stava a la tàula dël rè e a l’han portaje sò vin da bèive. I l’hai donca servijlo, ma i podia nen stërmè che mi i j’era pitòst abattù[1] col dì lì, lòn che, dëdnans al rè, a l’era mai capitame prima. Mentre ch’i jë sporzìa ‘l vin, 2ël rè a l’ha dime: “Përchè mai ch’it l’has na cera tant trista? Pura it ses nen malavi; a peul mach esse n'aflission dël cheur. Nen vera?". Antlora mi i l'hai avù na gran tëmma ‘d parlé, ma i l’hai ancalame a dije: 3"Coma podrìa mia cera esse nen trista, dël moment che la sità andova ch'as treuvo le tombe dij mè grand a l'è an ruin-a e soe pòrte a son consumà dal feu?". 4Ël rè a l’ha ciamame: “Donca, dime lòn ch’it l’has an ment!". Antlora mi i l'hai pregà 'l Dé dël cél, 5e i l'hai dije al rè, "Se 'l re am na dà l’aprovassion e sò servant a mérita sèmper sò favor, ch’am manda an Giudea, a restauré la sità andova ch’a-i é la tomba dij mè grand!". 6Antlora ‘l rè, setà dacant la regin-a, a l'ha dime: Vàire che a podrìa duré tò viage, e quand podrìes-to esse d'artorn?”. 7A l’é parèj che al rè a l'é piasuje 'd lasseme parte, e mi i l'hai fissaje ‘l temp ëd mè artorn. Peui i l'hai dije al re: ”S'a-j pias al rè, ch'am daga 'd litre për ij governator dl'àutra part dël fium, përchè ch’am lasso passé e intré an Giudea”. 8I l’hai ‘dcò ciamaje na litra për Asaf, aministrator dij bòsch real, përchè am fornissa 'd bòsch da minusié për arfé le pòrte dla sitadela ch’a-i é davzin dël templ, la muraja dla sità e la ca andova ch’i j'andrai a sté. E 'l rè a l'ha acordame tut lòn ch’i l’avìa ciamaje. La man generosa ‘d mè Dé am guernava.

9I son donca partì për andé a trové ij governator ch’a-i ero da l’àutra banda dël fium e i l’hai armëttuje le litre dël rè, ch’a l’avìa fame compagné da dj’ufissiaj dl’armada e ‘d fòrse ‘d cavalerìa. 10Tutun. quand ch’a l’han savulo Sanbalat, l’Oronita, e Tobìa, ël funsionari amonita, a l’han avune ‘n gran’ dëspiasì ch’a-i rivèissa quaidun che volèissa feje dël bin a j’Israelita.

Ispession noitèja dla condission dle muraje[modifiché]

11Rivà ch’a j’ero a Gerusalem, i son restaje tre di. 12Dòp ëd lòn, i son seurtì ‘d neuit compagnà da ‘n pcit grup ëd gent, sensa gnun’ àutra cavalcadura che la mia. I l’avìa nen dit a n’ànima lòn che Nosgnor a l’avìa butame an cheur ëd fé për Gerusalem. 13I son surtì da Gerusalem për la Porta dla Comba, ant lë scur dla neuit, anvers la Pòrta dle Liam an facia dla Sorgiss dël Siacal. I l’hai esaminà le muraje ‘d Gerusalem e i l’hai constatà ch’a-i ero ‘d brecie e che le pòrte a j’ero consumà dal feu. 14I l’hai seguità mia ispession fin-a a la Pòrta dla Fontan-a e al Mojiss dël Rè, e a j’era pa pro dë spassi për feje passé la bestia ch’i cavalcava. 15Antlora, sèmper ëd neuit, i son montà dal torent ëd Cedron, mentre ch’i verificava la condission dla muraja. Apress i l’hai virà e i son torna intrà an sità për la Pòrta dla Comba.

16Ora, ij dirigent dël pòpol a savìo pa andova ch’i fussa andàit nì lòn ch’i fasìa, e fin a col moment i l’avìa gnanca faje savèj a coj dla Giudea lòn ch’i l’avìa an ment ëd fé, ch’a fusso pura ‘d sacerdòt, nòbij, notabij, nì d’àutri ch’as ocupavo dl’euvra. 17A l’é antlora ch’i l’hai dije: ”I vëdde bin vojàutri coma ch’i soma mal butà! Gerusalem a l’é an ruin-a e soe pòrte a son ëstàite consumà dal feu! Anans ëd tut i l’oma da arconstruve le muraje e ch’a sìa finìa për sèmper costa situassion d’umiliassion!”.

18I l’hai contaje coma che la man generosa ‘d Nosgnor a l’avìa guername e lòn ch’a l’avìa dime ‘l rè. Antlora lor a l’han ësclamà: “Sà! Antlora domse da fé! I l’oma da anandié l’arcostrussion!”. A son sentisse degordì da costa bon-a risolussion. 19Tutun, quand ch’a l’han savulo Sanbalat, l’Oronita, Tobìa, ël sërvent amonita, e Guesem, l’àrab, a l’han comensà a sbefiene e a disìo con dëspress: ”Lòn che mai voriene fé? Volerie-ne fòrsi arvireve contra dël rè?”.

20Ma mi i l’hai replicaje: “Vojàutri i seve pa ‘d Gerusalem, nì i peude esercité gnun’ autorità an s’ nojàutri. Pì ‘d lòn, i l’eve gnun dirit ëd pijé part ant sò cult. Nojàutri i soma ij sërvent dël Dé dël cél e i anandieroma l’arcostrussion, përchè i soma sicur che Nosgnor an farà trionfé!”.

Nòte[modifiché]

  1. O”trist”.