La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 1

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Neemìa[modifiché]

1[modifiché]

Vocassion ëd Neemia[modifiché]

1Memòrie ‘d Neemìa, fieul d’Acalìa. L’ann ch’a fà vint dël mèis ëd Chislev, coma ch’i j’era ant la sitadela ‘d Susa, a l’é rivà Anani, un dij mè frej, compagnà da quaich òm ch’a vnisìo da Giuda. 2Mi i l’hai ciamaje ‘d neuve a riguard ëd Gerusalem e dij Giudé ch’a l’ero scapà e salvasse da la deportassion. 3A l’han rëspondume che ij dzurvivù dla përzonìa a son ambelelà an provinsa, e ch’as treuvo ant na situassion motobin dësgrassià e umiliant. Le muraje ‘d Gerusalem a son mese drocà e le pòrte a son ëstàite mandà an sënner. 4Sentù ch’i l’avìa lolì, i son astame e butame a pioré. I l’hai portane ‘l deul për vàire dì e fàit digiun dëdnans al Dé dël cél.

Preghiera ‘d Neemìa[modifiché]

5Antlora i l’hai pregà parèj: ”Ah, Signor, Dé dël cél, Dé grand e afros! Ti, ch’it guerne fedel l’Aliansa con coj ch’at veulo bin e ch’a osservo ij tò comandament! 6Compiaste ‘d vardé e scoté con atension la preghiera ‘d tò sërvent. Neuit e dì i prego për nojàutri j’Israelita, ij tò servitor. I arconòsso bin ij pëccà ch’i l’oma comëttù contra ‘d ti. Mi medésim e mia famija i soma nen restate fedej. 7I l’oma ofendute ‘d manera greva e i l’oma nen fàit ubidiensa ai comandament, a le ordinanse e a le prescrission ch’it l’avìes dane pr’ ël mojen ëd Mosè, tò servitor. 8Arcord-te dla promëssa ch’it l’has faje a Mosè, tò sërvent: ‘S’i sareve pa fedej, mi i vë sbardlerai an tra le gent, 9ma s’i tornereve a mi e i osservereve ij mè comandament e i-j bute an pràtica, bele se i vòstri esilià a dovèisso trovesse da l’àutra banda dël mond, da là iv cheujerìa e iv farìa artorné al leugh ch’i l’hai sernù përchè mè nòm a-i àbita’. 10Nosgnor! Nojàutri i soma ij tò sërvent, i soma tò pòpol, che ti ‘t l’has liberaje con gran potensa e con man fòrta. 11Ah, Signor! Scota con atension la preghiera ‘d tò sërvent e la preghiera ‘d tuti coj ch’as compiaso d’avèj rispèt për tò Nòm. Ora, mi it ciamo che ij pian ëd tò sërvent a l’àbio na bon-a riussìa e che ‘l rè am arsèiva con binvolensa”.

Mi antlora i j’ero ‘l porteur ëd cope dël rè.