La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 33

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Giòb[modifiché]

33[modifiché]

Eliu a presenta soa càusa contra Giòb[modifiché]

1Anlora, Giòb, scota bin mè discors. Dà da ment a lòn ch’i veuj dite[1]. 2I son anandiame a parlé, lass-me donca andé anans. 3Mìe paròle a ven-o da ‘n cheur onest[2] e it dirai la vrità. 4Lë spìrit ëd Dé a l'ha creame, e 'l sofi dël Tut-potent a l’ha dame vita. 5Dame peui toa rispòsta, s’it peule; para ij tò argoment. 6Varda, mi i son parèj ëd ti an facia a Dé e 'dcò mi i son ëstàit creà da la póer ëd la tèra. 7It l’has nen da avèj tëmma ‘d mi; lòn ch’it dirai a sarà nen un pèis grev da porté.

8I l’hai ëscotà lòn ch’it l’has dit anans e pensà bin ansima a toe paròle. 9It l’has dit: “Mi i son pur: i l’hai fàit gnun-a trasgression. I son sensa macia e i l’hai pròpi gnun-e colpe. 10A l’é mach che Dé a l’ha trovà ‘d pretest për deme adòss e chiel am varda adess tanme ‘n sò nemis.11Chiel a l’ha butame ai sep e a controla tùit ij pass ch’i faso.

12Lass-me rësponde che ti’t l’has pròpi pa rason përchè Dè a l’è motobin ëd pì che nojàutri e lòn che chiel a fà a l’é sempe giust. 13Për che motiv it lamentes-to ëd chiel se a rëspond pa a toe contestassion? 14Dé an parla ‘d na manera o ‘d l’àutra, ma ‘l problema a l’é che soens i-j doma pa da ment. 15A parla ant ël seugn an ëd vision nuiteje, cora che na seugn ancreusa a tomba an sù nojàutri, quand ch’i dormoma an nòst let. 16Peuj an dà d’arvelassion e an sbaruva con d’avertiment. 17E lolì për dëstornene dai nòstri pecà e tnine a la sosta da nòst orgheuj. 18Chiel a preserva nòstra ànima da la corussion[3] për nen core l’arzigh ëd travërsé ‘l confin[4] ëd la mòrt. 19I soma sogetà a la coression ëd Nosgnor quand che chiel an fà sagriné an nòst let o ch’an dà ‘d dolor a j’òss ch’a chito mai. 20O quand ch’i perdoma l’aptit e i l’oma gnanca pì anvìa d mangé lòn ch’an pias. 21O cora che nòstra carn as consuma e j’òss che anans i-j vëddìo pa, adess as s-ceiro dova ch’a son. 22Chiel an fà avzinene a la pòrta[5] dla mòrt anté che ij demòni an ëspeto.

23Se, però, a-i fussa n’àngel dël cel ch’as presentèissa a mi, un mediator an tra mila ch’a intërcedèissa an mè favor për feme diciaré giust, 24chiel a l’avrìa pietà ‘d mi e im dirìa: “Che a scampa da la tomba: i l'hai trovà la manera 'd dësangagelo”. 25Antlora mia carn a sarìa ristabilìa e a sarìa torna tanme cola ‘d na masnà; i artornerìa al vigor ch’i l’avìa da giovo. 26Antlora, quand che mi i alvèissa mia preghiera a Nosgnor, chiel am ëscotarìa, im acetarìa con gòj e i sarìa ristabilì an sò favor. 127Antlora i dirìa ai mè amis: “I l'avìa fàit pecà e faussà lòn ch'a l'é dritura, ma chiel a l'ha nen condaname për lòn ch'i meritava. 28Dé a l’ha scampà mìa ànima da la tomba e adess i vëddo torna la lus!”.

29Dabon, varda, Dé a fà tut sòn, doi o tre vire con na përson-a, 30pròpi për fela torné da la tomba dij sò sagrin e anluminela a la lus ëd la vita. 31Presta atension, Giòb, scotme, stà ciuto che i parlerai mi: 32S’it l’avèisse cheicòsa da dì, rëspónd-me pura, parla, përchè am piasrìa giustifichete. 33Dësnò, stame a sente e mi 't mostrerai lòn ch’a l’é la saviëssa.


Nòte[modifiché]

  1. Lét. “spòrs l'orija a tute mie paròle”.
  2. O “Mè cheur a dis ëd ròbe ëd saviëssa”.
  3. O “da la tomba”.
  4. O “ël fium”.
  5. O “tampa dla tomba”.