La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 32

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Giòb[modifiché]

32[modifiché]

La rëspòsta d’Eliu a Giòb[modifiché]

1Tanta a l’era l’ostinassion ëd Giòb a chërdse n’òm giust, che ij tre amis ëd Giòb a son arfudasse d’andé anans a feje d’àutre contestassion.

2Antlora Eliu fieul ëd Barachel ël Busita, dla tribù ëd Ram, a l’é presentasse e a l’ha faje savèj che ‘dcò chiel a l’era motobin anrabià contra Giòb për soa ostinassion ëd nen volèj amëtte d’esse un pecador e che Dé a l’avìa bin rason ëd castighelo[1]. 3Eliu a l’é ‘dcò anviscasse 'd ràbia 'dcò contra ij tre amis ëd Giòb, përchè a l'avìo nen savù deje na rispòsta përsuasiva e a l’avìo daje l’ocasion ëd buté Dé da la part dël tòrt. 4Mach che Eliu a l'avìa spetà, antramentre che lor a parlavo con Giòb, përchè a l'ero pì vej d’età che chiel. 5Cora donch, ch’a l'ha vëddù che coj tre òm a l’avìo pì gnuna réplica da deje a Giòb, Eliu a l'é anviscasse 'd flin-a.

6A l’é parèj che Eliu, fieul ëd Barachel, ël Busita, ciapà paròla, a l'ha dit: ‘Mi i son giovo e vojàutri già con ij cavèj bianch; a l’é për lòn ch’a j'era pa ancor ancalamne a manifesté con vojàutri com i la penso. 7I pensava tra 'd mi e mi: ‘A sarà l'età a parlé e ij canù a mostreran la saviëssa. 8A l’é vera, d’àutra part, ch’a l’é dzurtut lë Spirit dët Tut-potent ch’a dà l’inteligensa a l’òm. 9A son nen sèmpe le caterve dj'ann a dé ‘d saviëssa, nì ij vej a capìsso sèmper lòn che a l'é giust. 10Për sòn im n'ancalo a dì: ‘Scoteme. Ëdcò mi i mostrerai lòn ch'i sai. 11Vardé, mi i l'hai spetà ch'i parlèisse vojàutri. I son stàit a sente vòstri pensé, fin-a ch ‘i andasìe anans a serché d'argoment. 12I prestava atension a lòn ch’i disìe, ma gnun a l’ha podù convince Giòb che chiel a l’era ant ël tòrt. Gnun an tra ‘d vojàutri a l’ha savù rëspondje a ton. 13Dì pa: la saviëssa i l’oma nen trovala an Giòb. Che adess a sìa Nosgnor midem a feje la confutassion, e pa nen n’òm’. 14Giòb a l'ha nen adrëssà a mi soe paròle, e mi i-j rëspondrai pa con ij vòstri argoment”.

15Lor a son tombà ant la costernassion e a peudo pì nen rësponde: as ancalo pì nen a banfé. 16I l’hai bin ëspetà, ma dal moment che lor a parlo pì nen, dagià ch’as na stan ambelelì sens’ dì paròla, 17anlora i veuj ‘dcò mì dì la mìa. I farai savèj lòn ch’i penso. 18An efet, i l’hai tant da dì. A-i é në spìrit drinta ch’im cissa a parlé tant che i peudo pì nen steme ciuto. 19I smijo a ‘n butal ëd vin o na vassela neuva ch’a l’han gnun ësfògh: i son lì lì për s-ciapeje e seurt-ne fòra! 20I parlerai e i darài sfògh a mie paròle. Parèj, lasseme parlé e i darai na rëspòsta. 21I vardrai an fàcia gnun e i flaterai gnun. 22I peudo nen esse ‘n rufian: s’ì provèissa a felo, ël Creator a speteria nen doe vire për feme fòra!

Nòte[modifiché]

  1. O “ch’a pretendìa ‘d giustifichesse an dritura dë ‘dnans a Dé”.