La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 15

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

15[modifiché]

Promësse e Aliansa divin-a con Abram[modifiché]

1Dòp ësti fàit, Nosgnor a l’avìa adressà a Abram costa paròla an vision: “Gnun-e tëmme Abram! I son mi tò scu; toa arcompensa a sarà motobin granda”. 2Ma Abram a l’avìa rësponduje: “Nosgnor, mè Dé, còs im daras-to? Mi im na vado sensa fieuj e l’ardità ‘d mia ca a l’é Elieser ëd Damasch”. 3Abram a l’avìa seguità a dì: “Varda-lì, it l’has nen dame ‘d fijolansa e un dij mè domesti a sarà mè arditari”. 4E parèj Nosgnor a l’avìa rësponduje con ësta paròla: “Nen cost-sì a sarà tò arditari, ma 'n fieul nassù da ti a sarà tò arditari”. 5Peui a l’avìa portalo fòra dla tenda e a l’avìa dije: “Varda an cél e conta le stèile, s’it ses bon a conteje”, e a l’avìa seguità: “Parèj a sarà toa dissendensa”. 6Abram a l’avìa donca chërdù a Nosgnor, ch’a l’avìa dàilo an crédit coma giustissia. 7Apress a l’avìa dije: “Mi i son Nosgnor, ch’a l’ha fate seurte da Ur dij Caldé për dete 'n proprietà sto pais”.

8Ma Abram a l’avìa7 rësponduje: “Nosgnor, mè Dé, coma podraj savèj ch’i l’avrai da ess-ne padron?”. 9Nosgnor a l’av'a dije: “Pijme na vailëtta ‘d tre agn, na crava ‘d tre agn, un moton ëd tre agn, na tortora e un colombòt”. 10Antlora Abram a l’era 'ndàit a pijé tute cole bestie, a l’avìa dividuje an doe metà e butà na part dë dnans a l’àutra; contut, a l’avìa nen dividù j’osej. 11J’osej ravass a calavo 'nsima a cole carope, ma Abram a-j parava vìa. 12Antant che ‘l sol a l'era 'n camin a calé, un seugn përfond[1] a l’avìa ciapà Abram, e sùbit në sparm ëscur a l’avìa tacalo. 13Antlora Nosgnor a l’avìa dije a Abram: “A venta ch’it sapie che ij tò dissendent a saran forësté ant un pais ch’a sarà nen sò; a saran fàit ës-ciav e a saran crasà për quatsent agn. 14Ma mi i farai giustissia contra la nassion dont a saran ëstàit servitor e a la fin a seurtiran da col pais carià ‘d bin".

"15Për lòn ch'at rësguarda, ti it meuireras[2] an pas e it t’andras a giontete ai tò antich; it saras sotrà dòp na veciaja gioiosa. 16Ij tò dissendent a 'rtorneran ambelessì apress la quarta generassion, përchè la gramissia dj’Amorita a l’é ancor nen rivà al corm"[3].

17Quand ch’a l’era calaje ‘l sol e a s’era fasse scur top, Abram a l’avìa vist un forn fumos e tut sùbit un flambò afoà ch’a passava 'n mes a cole bes-cie ch’a l’ero stàite spartìe. 18An col dì-lì Nosgnor a l’avìa fàit costa aleansa con Abram: “A toa dissendensa mi i dago sto pais; dal Fium d’Egit fin-a al Fium gròss, ël fium Eufrat, 19ël pais andoa ch’a stan ij Chenita, ij Chenissita, ij Cadmonita, 20j’Hitita, ij Perissita, ij Refaim, 21j’Amorita, ij Canané, ij Girgasita, j’Evé e ij Gebusé".

Artòrn a la Tàula dla Bibia


  1. O “tërpor”.
  2. O “it n’andras”.
  3. O “a l’han nen ancora merità soa distrussion”.