La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 12

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Génesi[modifiché]

12[modifiché]

La vocassion d’Abram[modifiché]

1Nosgnor a l’avìa dije a Abram: “Lassa tò pais, toa parentela e la famija ‘d tò pare, e vatne al pais che mi it mostrerai. 2It farai dventé na granda nassion. It benedirai e it rendrai famos[1]. Ti  midem it saras na benedission[2] për vàire gent. 3I benedirai coj ch’at benediran e i maledirai coj ch’at malediran[3]. Tute le famije dla tèra[4] a saran benedìe për tò mojen”. 4Antlora Abram a l’é partì pròpi 'me Nosgnor a l’avìa dije, e Lòt a l’é 'ndàit con chiel. Abram a l’avìa stantesinch agn cand ch’a l’ha lassà Caran. 5Abram a l’ha portà con chiel soa fomna, Sarai, sò novod Lòt e tuj ij ben ch’a l’avìa - soe bes-cie e tuti ij servitor ch’a l’avìa 'ngagià për travajé con chiel[5] a Caran. A son seurtì da là për andess-ne al pais ëd Canaan.

Abram a Canaan[modifiché]

Cand ch’a j'ero rivà a Canaan 6Abram a l’avìa travёrsà ‘l teritòri fin-a a Sichem. Là a l’avìa drissà l’acampament aranda la Rol ëd Morè. Ant col temp-là cola region a l’era abità dai Canaanita. 7Antlora Nosgnor a l’era mostrasse a Abram e a l’avìa dije: “Mi i darai costa tèra ai tò dissendent[6]”. Ambelelà Abram a l’avìa dedicà  a Nosgnor, ch’a l’era mostrasse a chiel, na mongiòja. 8Da 'nsilì Abram a s'era 'ndass-ne a meridion e a l’avìa drissà n’acampament ant la region dle colin-e. A l’avìa Betel a ponent e Ai a levant. Ambelelà a l’avìa butà ‘n pé n’àutra mongiòja e a l’avìa dedicala a Nosgnor. Ambelelà a l’avìa 'nvocà ‘l Nòm ëd Nosgnor[7]. 9Dapress, a tape, Abram a l’avìa seguità a 'ndé anans anvers al Neghev.

Abram an Egìt[modifiché]

10An col temp-là na gran famin-a l'avìa devastà ‘l pais, e sta situassion a l’avìa forsà Abram a calé giù 'nt l’Egit, andoa ch’a l’era già stàje 'me arfugià. 11Avzinand-se a l’Egit, Abram a l’avìa dije a soa fomna Sarai: “Ti ‘t ses na fomna moto bin piasosa. 12Quand che j’egissian at vëddran, a podrìo disse: ‘Vardé, cola-là a l’é soa fomna. Massom-lo, col òm, e i podroma pijé la fomna për nojàutri!’ 13Antlora scota, dije che ti ‘t ses mia seur, parèj am trateran da bin për la considerassion ch’a l’avran për ti, e i podrai salveme la vita”. 14Quand Abram a l’era rivà an Egit, tuti, pёr da bon, a l’avìo armarcà 'me ch’a l’era bela Sarai. 15A l’avìo dcò vist-la dj’ufissiaj dël Faraon e dëdnans al Faraon a l’avìo laudà tant soa blëssa. Parèj Sarai a l’avìo portala a palass për féjla vëdde. 16Al Faraon a l’era piasuje e a l’avìa daje a Abram tanti cadò për motiv ëd chila - ëd fèje, 'd crave, 'd vache, 'd borich mas-cc e fumela, 'd servidor mas-cc e fumela, e ‘d gamej. 17Ma Nosgnor a l’avìa mandaje al Faraon e a soa cort vàire flagèj, për ёl motiv ch’a l’avìa ciapà Sarai, la fomna d’Abram. 18Antlora 'l Faraon a l’avìa mandà a ciamé Abram e a l’avìa dije: “Përchè it l’has fame sossì? Përchè it l’has nen dime che cola-lì a l’é toa fomna? 19Përchè it l’has dime ch’a l’era toa seur e it l’has lassame ch'i la pijeissa për fomna? Vardla sì: portëtla vìa e vatne da sì!” 20Parèj, 'l Faraon a l’avìa ordinà che dij sò òm a-j féisso da scòrta fin-a al confin, e a l’avìa campà Abram fòra dal pais, ansema a soa fomna e a tùit ij sò ben.

Nòte[modifiché]

  1. O “it rendrai grand tò nòm”.
  2. O “na sorgiss ëd benedission”.
  3. O “coj ch’at mepriso”.
  4. O “dël pais”.
  5. O “an soa famija”.
  6. O “smens”.
  7. O “a l’a renduje l’adorassion”