La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 14

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Esechiel[modifiché]

14[modifiché]

L’amor segret për j’idoj[modifiché]

1Ora, quaidun dj'ansian d'Israel a son vnùit anvers ëd mi e a son stasse dëdnans ëd mi.

2Antlora Nosgnor a l’ha parlame e a l’ha dime: 3“Fieul d’òm, scotme. Tuta sta gent a fà nen d’àutr che pensé ai sò idoj schifos[1], a ten-o sèmper dëdnans a lor lòn ch’a-j rend colpèivoj. Avrìa-ne fòrsi da përmettje ch’am consulto? 4Parla a lor, donch, e dije: ‘Quai ch’a sia dël pòpol d’Israel ch’a drissa d’idoj an sò cheur e ch’a l’abia dëdnans a chiel lòn che parèj a lo rend colpèivol, e peuj as ancala ‘d consulté ‘n profeta, mi medésim, ël Signor, ai rëspondrai. I-j darai lòn ch’a mérita për motiv ëd la caterva d’idoj ch’a l’é fasse’. 5A l’é parèj ch’ i ciaperai ‘l cheur dël pòpol d’Israel, tuti coj ch’a son ëslontanasse da mi pr’ amor dij sò idoj schifos.

6Për lòn dije a la gent d’Israel: ‘Sossi av comanda ‘l Signor Dé: Convertive, chité vòstri ìdoj e viré lë sguard da tute vòstre crinade[2]. 7Përchè qualsëssìa Israelita e qualsëssìa forësté ch’a staga an Israel ch’a së slontan-a da mi e ch’a pensa mach ai sò idoj, ch’a l’abia sèmper dëdnans lòn ch’a lo rend colpèivol, e ch’a fasa ricors al profeta për consulteme, mi medésim, ël Signor, i-j rëspondrai. 8I dëstornerai mè visagi da col òm e i na farai un cas esemplar[3], i lo dësterminarai da mè pòpol. Parèi i savreve che mi i son ël Signor..

9E se peui ‘l profeta as lassa dëstradé[4] e a fà na professìa, i sarai mi, ël Signor, ch’i lo pijerai ‘d bala, i ausserai mia man contra ‘d chiel e i lo sganferai da ‘n mes a mia gent d’Israel. 10Autërtant colpèivol a sarà col ch’a l’avrà consultà ‘l profeta, che ‘l profeta medésim ch’a l’avrà rësponduje: tùit e doi a saran gravà dal pèis ëd soa colpa. 11I veui pì nen che ‘l pòpol d’Israel as dëstorna e ch’a së slontan-a da mi nì ch’as antamna con ij sò tradiment. I veui che lor a sio mè pòpol e mi i sarai sò Dé. I lo diso mi, ël Signor Dé.

L’intercession dij giust a serv a nen[modifiché]

12Peui Nosgnor a l’ha parlame e a l’ha dime: 13Fieul d’òm, scota: Butoma ch’ un pais a fasa ‘d pëccà contra ‘d mi e ch’am sia nen fedel, e për lòn mi i àusso la man contra ‘d chiel, i faso ch’a vado a la fin soe riserve ‘d pan, i-j mando la famin-a e i dëstermino tant soa gent che soe bestie, 14bele s’ as trovèisso an tra ‘d lor Noè, Daniel e Giòb, con soa giustissia ‘d lor a podrìo salvé mach lor istess e nen la vita dj’àutri. I lo diso mi, ël Signor Dé[5].

15Butoma ‘dcò ch’i fasa giré për ël pais ëd bestie sarvaje e ch’a na masso la populassion fin-a a cambié col pais ant na desolassion, sensa pì gnun ch’a-i passa për motiv ëd cole bestie ferose, 16mi, ël Signor Dé, i fortisso - e lolì a l’é tant sicur coma ch’i son viv - che coj tre òm giust a podran salvé nen ij sò fieuj o soe fije: mach lor a saran salvà, e ‘l pais a resterà na desolassion.

17Butoma ancora che mi i fasa vnì la spa contra col pais, con ël comand ëd massé tuti, sìa la gent che le bestie, 18mi, ël Signor Dé, i fortisso - e lolì a l’é tant sicur coma ch’i son viv - che coj tre òm a podran nen salvé ij sò fieuj e soe fije - lor a salverìo mach lor medésim.

19Butoma, a la fin, ch’i mando na pestilensa a col pais, e ch’i-i arvërso mia ira ansima a chiel fin-a a vërsé ‘d sangh, an massanda tant la gent che le bestie. 20Bele s’as trovèisso lì Noé, Daniel e Giòb, mi, ël Signor Dé, i fortisso - e lolì a l’é tant sicur coma ch’i son viv - ch’as salveran nen ij sò fieuj e soe fije; as salveran mach lor, përchè ch’a son ëd giust.

21Tutun, sossì a fà savèj ël Signor Dé: A sarà ancora pes ëd lolì quand ch’i manderai contra ‘d Gerusalem quatr dij mè castigh ëspaventos - la spa, la famin-a, le bestie sarvaje, e la pestilensa - për dësterminé tant la gent che le bestie. 22Malgré lòn, i-i lasserai na resta ‘d dzurvivù, d’òm e ‘d fomne. Lor a seurtiran da la sità e a vniran da voi, e i sareve consolà për ël disastr ch’a l’é tombà dzura Gerusalem - për tut lòn ch’i l’hai faje. 23Vera, i sareve consolà da lor quand ch’i vëdde soa condòta ‘d lor e soe euvre, përchè i savreve ch’a l’era bin giust[6] lòn ch’i l’hai faje. I lo diso mi, ël Signor Dé.

Nòte[modifiché]

  1. O: “Costa gent a l’ha drissà d’idoj an sò cheur”.
  2. O “abominassion”.
  3. O “un esempi e ‘n proverbi”.
  4. Visadì: se cost profeta as lassa anciarmé, i son mi che i l'hai lassalo tombè a la sedussion, përchè i l'avìa dëssidù soa ruin-a.
  5. J'abitant ëd Gerusalem a pensavo che s'a-i era an sità pro 'd gent giusta, Nosgnor a l'avrìa nen castigaje për ij sò pëccà, che cola-lì a sarìa stàita n'assicurassion ch'a l'avrìa quataje malgré soa infedeltà. La paròla 'd Nosgnor, contut, a-j dësmentiss: minca d'un a l'é resposabil ëd soa condòta e a peul nen evité 'd patì le conseguense dij sò pëccà.
  6. O “përchè ch’a j’era na bon-a rason për feje lòn ch’i l’hai faje”.  

Artòrn a la Tàula dla Bibia