La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 3

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Deuteronòmi[modifiché]

3[modifiché]

Conquista dël regn d’Ogh[modifiché]

1Peui i soma virasse an diression ëd Basan, Ogh, rè ‘d Basan, contut, a l’é surtì al pass con tuta soa armeja për atachene da Edrei. 2Antlora Nosgnor a l’ha dit: “Gnun-e tëmme, mi 't dago ant le man chiel, tuta soa armeja e sò teritori: faje a chiel lòn che it l'has faje a Seon, rè dj' Amorita, ch’a stasìa an Esbon”. 3Parèj, Nosgnor, nòst Dé, a l’ha butà an nòstre man ëdcò Ogh, rè ‘d Basan, con tuta soa armèja. I l’oma butaje an dërota e i l’oma lassaje gnun an vita. 4I l’oma ocupà tute soe sità e a-i é stàine gnanca un-a ch'a fùssa pa nòstra: an tut l'antrega pijàita a l'era stàita 'd sessanta sità, valadì tuta la federassion d'Argob, visadì la capital d'Ògh ant ël Basan, 5e tute le sità ch'a l'avìo d'àut rampar e pòrte sbarà, sensa conté 'l motobin grand nùmer dle borgià sensa muraje. 6I l’oma destinaje a lë stermini tute cole sità, con j’òm, le fomne e ij cit, pròpi com i l’avìo fàit con Seon, rè d’Esbon. 7Nopà, i soma conservasse tut jë strop ëd bes-ce tanme nòstra pijàita, e 'dcò le dëspeuje dle sità conquistà”.

Spartiura dël teritori ‘d Galad[modifiché]

8Col temp i soma ampadronisse, gavandje ai doi rè amorita, dël teritòri ch’a l’é a snistra dël Giordan, dal torent Arnon fin-a al mont Ermon, 9che coj ëd Sidon a ciamavo Sirion e j'Amorita Senir, 10con tute le sità dl'àutpian, tut ël Ghilead, tut ël Basan fin-a a Salca e Edrei, cap-leu dël regn d'Ògh ant ël Basan. 11Ògh, rè ‘d Basan, a l'era mach pì chiel ëd la rassa dij Gigant. Soa tomba, talià an pera ‘d basalt, as peul ancora vëdze a Rabbat da j'Amonita: a l'é longa pì ‘d quatr méter e larga doi. 12An col temp-li i l’oma vnùit a esse padron dë sto pais. Mi i l'hai assegnaje ai Rubenita e ai Gadita la tèra che a part da Aroer, butà an sle rivere dël torent Arnon e metà dla contrà dla region montagnosa dël Ghilead, con soe sità; 13e i l'hai 'dcò daje a la mesa tribù dij Manasse la rimanensa dël Ghilead e tuta la tèra dël regn vagnà d'Ògh: la confederassion dl'Argob, con tut ël Basan, che as ciamava pais dij Refaim o dij Gigant. 14Jair, fieul ëd Manasse, a l'ha ocupà tuta la federassion dl'Argob, fin-a ai finagi 'd Ghesur e dij Magnachita, e a l'ha ciamà ij pais ëd cola banda dël Basan con sò nòm: për lòn ancora al di d'ancheuj a ven-o ciamà Vilagi 'd Jair. 15Nopà, a Machir i l'hai daje 'l Ghilead. 16Ai Rubenita e ai Gadita i l'hai daje la part dël Ghilead fin-a a la rivera 'd drita dl'Arnon, dla sconda metà 'd sò cors, e fin-a al torent Jaboch, an sle borne dij fieuj d'Amon, 17e l'ancreusa pian-a an sle rivere dël Giordan, che a marca 'l confin an tra un-a e l'àutra dël Mar ëd Galilea, fin-a al Mar dl'Araba, visadì 'l Mar Salà*, ai pé dël mont Pisga ch'as drissa a levant.

18Ant l’istess temp i l’hai daje cost órdin a le tribù ‘d Ruben e ‘d Gad e a la metà dla tribù ‘d Manasse: “Ël Signor, vòst Dé, av dà cost pais an proprietà. J’òm ëd guèra a travërseran armà ‘l fium Giordan dëdnans ai vòstri frej israelita. 19Mach vòstre fomne, vòstre masnà e vòst cabial, che da lòn ch’i sai a l'é 'd bon nùmer, a rëstran ant le sità, che mi i l'hai dave, 20përchè Nosgnor a l'àbia daje na residensa sicura ai vòstri frej, com a vojàutri, e 'dcò lor a sio vnùit a esse padron dël pais che 'l Signor vòst Dé a-j dà dëdlà dël Giordan, antlora tùit a torneran an sle proprietà che mi i l'hai dave.. 21Ëdcò an cola situassion i l’avìa dije a Giosuè: “It l'has vëdù pròpi con ij tò euj tut lòn che Nosgnor, vòst Dé, a l'ha faje a costi doi rè: e parèj a farà 'l Signor a tuit coj regn andova che it ëstaghe për intré da l’àutra banda dël Giordan”. 22Gnun-e tëmme 'd lor, përchè Nosgnor, vòst Dé, a l'é col che a combat për nojàutri.

Mosè a intrarà pa an la tèra dla promëssa[modifiché]

23Ancora 'd col'época, mi i l'hai suplicà Nosgnor, an disend: 24“Signor Dé! Ti it l'has ancaminà a fé vëdde a tò servent toa grandëssa e toa man potenta; përchè che dio é-lo mai an tra cel e tèra, che pòss-lo compì euvre e portent tant 'me ij tò? 25Fà che 'dcò mi i peussa dëstraversé 'l Giordan a vëdde 'l pais beà che a-i é ambelelà, cole voajànte montagne e 'l Lìban!” 26Ma Nosgnor a l'é anrabiasse contra 'd mi, për colpa vòstra: e a l'ha pa esaudime. Nen mach, ma a l'ha 'dcò dime: “Pro! Va mai pì a parleme 'd sòn!. 27Monta an sël cò dël mont Pisga, e d'ambelelà, vàita a ossident, a tramontan-a, a mesdì e a levant, e contempla col pais con ij tò euj; përchè ti 't passeras pa cost Giordan. 28Daje nopà, d’istrussion a Giosué, faje corage e daje fòrsa: a sarà chiel a passé ansema a sta gent che a butrà an possess dël pais ch'it vedras”.

29Donca, nojàutri i soma fërmasse ant la comba 'd Bet-Peor.