La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 20

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Deuteronòmi[modifiché]

20[modifiché]

Régole për la guèra[modifiché]

1Quand ch’it andras a la guèra contra ij tò nemis, e ch’it vëdras ëd cavaj e ‘d chèr e n’armada pì granda che la toa, gnun-e tëmme ‘d lor. Ël Signor, tò Dé, ch’a l’ha tirate fòra dal pais d’Egit, a sta ‘nsem a ti. 2Quand ch’a vnirà ‘l moment d’avzinessje për combate, ch’a ven-a anans ël sacerdòt për parlé a le trope. 3A-j dirà: “Scota, Israel! Ancheuj i vade a combate vòstri nemis: dëscorageve nen, abie gnun-e tëmme, sburdive pa nì tërmolé dëdnans a lor. 4Ël Signor, vòst Dé av compagna për combate a vòst favor contra ij vòstri nemis e për deve la vitòria”.

5Antlora j’ufissiaj a parleran al pòpol e a-j diran: “Chi é-lo col ch'a l'ha drissà na ca neuva e l’é pa ‘ncora instalasse? Ch’as na vada, ch’as na torna a ca soa, për tëmma ch’a meuira e n’àutr a vada a steje. 6E chi è-lo ch'a l'àbia pianta na vigna, e a n'àbia pa ancora cujine 'l frut? Ch'as na vada, che as na torna a ca soa, dla tëmma che cheidun d'àutri a vada a cheuine la produssion. 7E chi ch'a l'é che a sia ampromëttusse con na fija e ancora a l’é nen mariasse? Ch’as na torna a ca soa, a fussa nen ël cas ch’a meuir ant ël combatiment e n’àutr as la maria”.

8“E ij cap a andran anans a parleje a la gent, e a-j diran: Se a-i é cheidun ch’a sia tìmid e vigliach, ch’as na vada, ch'a torna a ca soa. Parèj a svilirà[1] pa j’àutri. 9Tòst che ij cap a l'avran chità ëd parleje a la gent, lor a nomineran j’ufissiaj për minca un-a dle unità dl’armada. 10Quand ch’it rive a na sità pr’ atachela, faje prima n’oferta ‘d pas. 11S’at rëspondo ‘d manera pacìfica e at doverto le pòrte, tùit ij sò abitant a saran da sogetesse tanme ‘d vassal a ‘d prestassion forsà. 12S’a aceta pa ‘d fer la pas con ti e at diciara la guèra, ti ‘t butras cola sità sota assedi. 13Quand ël Signor, tò Dé, a l’avrà fatla casché an le man, it faras passé a fil dë spa tùit j’òm ch’as treuvo ambelelì. 14Mach le fomne e le masnà a l’avran da esse rësparmià. E tute le bestie, tut lòn ch’a-i sarà an la sità, tut sò cabial, at resterà coma ladrarìa ‘d guèra; it mangeras ël botin pijà dai tò nemis, coj che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà date ant le man.

15Fà parèj con tute le sità lontan-e, ch’a son nen ëd le nassion ch’at son dacant.

16Tutun, ant le sità dë sti popoj, che ‘l Signor, tò Dé, at dà ‘n proprietà, it l’has da fene resté gnanca n’ànima. 17Vòta a la dëstrussion j'Eté, j'Amorita, ij Canané, ij Perissita, j'Evita e ij Gebusé, coma che ël Signor tò Dé a l'ha comandate, 18Parèj av mostreran nen a imité le pràtiche abominèivole ch’a fan an onor dij sò dio, e i pëcchereve pa contra ‘l Signor, vòst Dé.

19Quand che ti 't sandrass na sità con l'assedi për vàire di, an sercand ëd pijela, ti 't dëstruiras pa dël tut ij sò erbo a colp d'assul: it podras mangene la fruta , ma sensa tajé le piante. L'erba dla campagna é-la pa n'òm che ti 't l'àbie da assautela. 20It podrass mach dëstrùve e tajé le piante che ti 't sàpie nen esse erbo da fruta, e con lòn fabriché d’euvre 'd fortificassion e d'assedi contra dla sità ch'at fà guera, fin-a che a sia sogiogà.

Nòte[modifiché]

  1. O “dla tëmma che 'l cheur dij sò frej a vado pa a slinguesse parèj dël sò”.