La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cantich/Cantich 6

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Càntich[modifiché]

6[modifiché]

Amor përdù e artrovà[modifiché]

[Fijëtte a chila:] 1Dov é-lo andàit tò amor, ò fomna ‘d ràira blëssa? Podes-to dine la diression ch'a l'ha pijàit, parèj da podèj serchelo con ti[1]?”.

[Chila a lë fiëtte:] 2“Mè amor a l'é vnùit giù a gòdse sò giardin[2] a cheuje 'd liri[3] an tra preus dë spéssie balsàmiche[4]”.

Arfren poétich: comunion djë spos[modifiché]

[Chila a chiel:] 3“Mi i son ëd chiel e 'l mè amà a l'é mè; chiel a s'amusa an tra ij liri”.

Arnovament ëd l’amor[modifiché]

[Chiel a chila:] 4Mia bela, ti 't ses bela parèj ëd la sità ‘d Tirsa, bela parija 'd Gerusalem, afrosa come n'armeja schierà con ij drapò al vent. 5Dëstorna ij tò euj da mi, përchè am conturbo[5]! J'ariss dij tò cavèj a son strop ëd crave che a bàutio da j'erse dël Galad. 6Ij tò dent a son parèj ëd n'ëstrop ëd feje che a ven-o fòra da esse borà a la gòja: mincadun-a a l'ha doi bësson e gnun-a a l'é sensa cit. 7Toa ciafërla a l'é na un tòch ëd pomgranà drinta sò vel. 8Sessanta a son j'argin-e, otanta le concubin-e e 'l nùmer dle fije[6] a l'é sensa fin, 9ma mia colomba a l'é ùnica[7], la mia përfeta! Chila a l'é la fija preferìa[8] 'd soa mare; a l'è la favorìa[9] 'd cola ch'a l'ha daje vita. J'àutre fije a l'han vëddula e diciarala pròpi beà: a l'é stàita laudà da concubin-e e argin-e: 10“Chi podra-lo esse costa-sì che a ven anans tanme l'aurora? Bela parèj dla lun-a[10], spledrienta tanme 'l sol, afrosa parèj ëd n'armejà con ij drapò al vent?”.

Artorn a la vigna[modifiché]

[Chiel a chila:] 11Mi i j'era calà ant ël nosé[11], për vëdde ij gich dla valada, për vëdde ij but ëd le vis e se a fùisso fiorì ij pomgranà. 12I son gnanca ‘ncorzume che mia anvìa fòrta am fasìa esse tanme ‘l prinsi ‘d mè pòpol an soa quadrìga[12].

Canson d’amor e dansa[modifiché]

[Chiel achila:] 13[7:1] “Virte, virte[13], ò Sulamita[14]! Virte, virte, che i veui vëdte!”.

[Chila a chiel:] Përchè serches-to la Përféta tanmn ‘m danseur ch’am gira antorn?”

Nòte[modifiché]

  1. Ël termo a l'é שׁוֹשַׁנָּה (shoshannah, “liri”) e שׁוֹשַׁנִים (shoshanim, “liri al plural”).
  2. Ebràich: «E nojàutri i podoma serchelo con ti.» La congiunsion ''vav'' dzora 'd  וּנְבַקְשֶׁנּוּנְבַקְשֶׁנּ (unvaqshennu) a mostra 'l but d'arserché l'ëspos con la sposa.
  3. Ël verb לִרְעוֹת (lirʿot, “për navighé”; a ven da la rèis רָעָה (raʿah, “nurì,sigrì, ciadlé, pasturé”) a ven dovrà set vire ant ël Cantich.
  4. La frase כַּעֲרוּגַת הַבֹּשֶׂם (caʿarugat habbosem, “Let ëd fior e bàlsam / përfum”) a l'é mach dovrà, tanme arfren, an 5:13, andova che a paragon-a soe ciafërle a spessie balsàmiche.
  5. Ël verb רָהַב (rahav) a podrìa 'dcò esse "crasé" o "s-ciòde, arviscolé" oltre che ''sbaluché, conturbé, bolversé''.
  6. Ël termo עַלְמָה (ʿalmah, “fomna giovo”) a s'arferiss a na fija da marié o na sposa anans ëd caté sò prim cit.
  7. As podrìa 'dcò disse: “A l'é da sola mia colomba, la mia perféta. אַחַת (ʾacat) a l'é 'dcò dovrà tanme atribù ëd qualità: "ùnica, solénga".
  8. Ebràich: “l'ùnica fija 'd soa mare:”  אַחַת לְאִמָּה (ʾacat lʾimmah), valadì la pì speciala.
  9. Ël termo בָּרָה (barah) a peul ëdcò avèj la nuansa 'd “pura” përché la rèis ברר a veul ëdcò dì "purifiché, eliminé".
  10. ֻËl termo לְבָנָה (lvanah) a la létera a veul dì ''la bianca'' a l'é dovrà sovens për la lun-a.
  11. Ël termo אֱגוֹז (ʾegoz, “nos”) a l'é fàcil ch'as arferissa a la nosera. La forma singolar a s'arferirìa a 'n nosé o boschèt ëd nosere.
  12. Ël TM a les מַרְכְּבוֹת (marcvòt, “chèr al plural”).
  13. An alternativa, “Torna…Torna…!” L'imperativ שׁוּבִי (shuvi, “virte, torna!”) A ven dovrà quat vire për enfatisé.
  14. L'artìcol dzora 'd הַשּׁוּלַמִּית (hashulammit, ''la pàsia'') a foson-a tanme vocativ,