La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Amos/Amos 6

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Amos[modifiché]

6[modifiché]

Për jë sgnor la festa a l’é finìa[modifiché]

1Maleur a coj che as në stan pasi an Sion, a coj che as sento pien ëd fiusa an sla montagna 'd Samarìa! Coj cacam ëd le primìssie dle gent andova che a va tut ël mond d'Israel! 2"Passé a vëdde a Calne, sòn a diso, e d'ambelessì andé a Amat, la gròssa e da là calé a Gat dij Filisté. Son-ne, miraco, mej 'd costi regn? Sò teritòri é-lo pì gròss dël vòst?" 3Vojàutri i pense dë slontané 'l di dël maleur e nopà i presse 'l di dla violensa! 4Cogià dzora 'd let d'avòri e slongà ansima a 'd sofà, lor a mangio ij babero dlë strop e ij vailèt dël cabial. 5Lor a brajo al son ëd l'arpa, tanme David, a fan ëd mùsica; 6a bèivo 'l vin ant le cope larghe, as fërto con ij përfum pì bon, ma as sagrin-o pa për la sòrt  ëd Giusep! 7A l'é për lòn che, quand a saran mnà an esili, lor a saran ëdnans a tùit e con lor a finiran ij dësbaucià!

8Nosgnor a l'ha fàit chiel midem un giurament: "I lo diso mi, ël Signor, Dé dl'univers: "I l'hai an ghignon l'orgheuj ëd Giacòb, i detesto soe fortësse. Për sòn i farai ocupé la sità 'd Samarìa dai nemis, e tut lòn che a-i é andrinta". 9Se a-i resto bele mach des òm andrinta a na ca sola:  ch' a meuiro.

10Mach un cit nùmer a survivran për fé seurte ij drocheri da la ca:  e, se as dirà a col che a l'é ant ël fond ëd la ca: "É-lo pì gnun con ti?", chiel a dirà: "Pì gnun!" E l' àutr a dirà: "Stà ciuto! Venta pa nominé Nosgnor"! 11Va bin, varda lòn che Nosgnor a comanda: ëd fé a tòch la ca granda e dë sbrisé la cita. 12Miraco che ij cavaj coro-ne an sjë scheuj o che as làura 'l mar con ij beu? Përchè voi i cambie 'l dirit con ël tòssi e 'l frut dle bon-e assion ant j'erbe mère! 13Vojàutri i argioisse con ël Gnente, voi i dise: "É-lo pa për nòstra fòrsa che nojàutri i l'oma ciapà Carnaim"? 14Ora, vardé che mi i fas ës-ciòde contra 'd vojàutri, famija d'Israel. I lo diso mi, ël Signor, Dé dl'univers - na nassion che av craserà da l'intrada d'Amat fin-a al torent ëd l'Araba.