La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Abacuc/Abacuc 3

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

3[modifiché]

Preghiera d'Abacuch e sò Salm ëd trionf[modifiché]

1Preghiera dël profeta Abacuch, an ton ëd plenta.

2"Nosgnor, i l'hai scotà lòn ch' it l'has nunsiame, Nosgnor, i l'hai avù tëmma 'd toa euvra. Manifestla ant nòst temp. Ant nòst temp fela conòsse. Quant ch'it lasse sfoghé toa ira, dësmentia nen toa misericòrdia.

3Nosgnor a ven da Teman, ël Sant da la montagna 'd Paran. Soa maestà a cheurv ij cej, la tèra a l'é pien-a 'd soe laude. 4Sò splendrior a l'é parèj dla lus, sluss ëd lòsna a seurto da le soe man: ambele-là a së sterma soa potensa. 5Dëdnans ëd chiel a ven anans ël contagg, frev afoà a séguita ij sò pass. 6As fërma e a fà tramblé la tèra, a varda e a fà tërmolé le gent; le montagne sempiterne a së sfriso, e le colin-e antiche a së sbasso: ij sò vieuj ant ij sécoj.

7I l'hai vëddù le tende 'd Cusan ciapà da lë sparm, ij pavajon ëd Madian a svantajo. 8Miraco contra ij fium, Nosgnor, contra dij fium a s'anvisca toa flin-a; opura, tò furor a l'é contra 'l mar, quand che ti it monte dzora dij tò cavaj, ansima ai cher ëd toa vitòria? 9Ti it tire fòra tò arch e it i-j gave l'anvìa 'd flece a la còrda. It fase s-ciòde la tèra an torent; 10le montagne at vëddo e a tramblo, na buria d'eva a dà 'l gir, ël balatron a fà sente soa vos.

An àut, ël sol a veul pì nen vnì fòra, 11e la lun-a a resta andova ch' as treuva, a scapo a lë sluse 'd toe flece, a lë splendrior afoà 'd toa lansa. 12Pien ëd flin-a, ti it traverse la tèra, pien ëd fot ti it ëscarpise le gent. 13It ses surtì për salvé tò pòpol, për salvé tò consacrà. It l'has dësblà 'l tèit dla ca dël përvers, it l'has rancala da le fondamenta. 14Con toe flece ti it l'has passà la testa dij sò guerié da part a part, lor che a vnisìo anans sfrandà për dësperdme con la gòj ëd col che a fà a tòch ël pòver dë stërmà. 15It l'has niaje ant ël mar, ij sò cavaj, ant la nita dj'eve gròsse.

Conclusion: Tëmma e Fej an Nosgnor[modifiché]

16I l'hai sentù e mè cheur a l'ha frissonà, a sente sta vos, mè làver a l'é butasse a tërmolé, la camola a intra drinta mè òss e ij mè pass, sota 'd mi a strabuco. I sospiro al di dl'angossa che a vnirà contra dla gent ch' an crasa. 17An efet, ël fié a gicherà pa, le vis a daran gnente, l'uliv a chitrà 'd dé la cujìa, ij camp a daran pa pì da mangé, jë strop a spariran da jë stabi, e le stale a resteran sensa beu. 18Ma mi i argioirai an Nosgnor, i esulterai an Dé mè salvator. 19Nosgnor Dé a l'é mia fòrsa, chiel a fà esse ij mè pe tanme coj dle bëcce e an farà marcé an sj'auture.

(Sta canson a l'é për ël magìster dël còr. Da sonesse con dë strument a còrda).