La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/2Corint 7

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

2 Corint[modifiché]

7[modifiché]

1Car ij mè amis! Dagià ch’i l’oma ‘d promësse parije, netiomse d’ògni impurità dël còrp[1] e dlë spirit an përfessionand la santificassion ant ël timor ëd Dio.

Goj ëd Pàul për ël pentiment dij corintian[modifiché]

2Dovertene ‘l cheur[2]! I l’oma fàit ëd tòrt a gnun, i l’oma butà gnun an sla cativa stra, nì i l’oma aprofitass-ne ‘d gnun. 3I diso nen sossì për condaneve, përchè ch’i l’hai già dive che i seve an nost cheur, fin-a a la mira ‘d vive o ‘d meuire con vojàutri. 4I l’hai la màssima fiusa an vojàutri e i l’hai ëd gran motiv d’esse orgolios ëd vojàutri. I seve stàit ëd consolassion për mi e, malgré tute le tribulassion ch’i l’oma passà, im sento pien ëd gòj.

5Përchè da quand ch’i son rivà an Macedònia, i l’hai mai trovà d’arlass, ma i l’oma avù d’ògni sòrt d’aflission: da fòra ëd combat, d’andrinta ëd pàu. 6Nosgnor, contut, ch’a consola coj ch’a son dëscoragià, a l’ha bin consolane con la vnùa ‘d Tito, 7e nen mach con soa vnùa, ma ‘dcò con la consolassion ch’i l’hai arseivù da vojàutri. Chiel a l’ha contane ‘d vòst gran desideri ‘d vëdd-me, ëd vostre lerme, ëd vòstra afession ardent anvers ëd mi, ëd manera ch’i son motobin arlegrame.

8Përchè combin ch’i l’abia crussiave con mia litra, im na pento nen (bin ch’i na fussa ringretame, përchè ch’i vëddo ch’a l’ha, an efet, crussiave, bele se mach për un pò). 9Im n’arlegro adess, nen ëd lòn ch’i seve stane crussià, ma përchè col crussi a l’ha mnave al pentiment e a l’ha cambià vòstra condòta. Col-lì a l’é giusta ‘l crussi ch’a ven da Nosgnor - ëd manera che da lòn i l’eve arseivù gnun darmagi da part nòstra. 10Pròpi parèj: la sòrt ëd crussi che Nosgnor a veul ch’i na faso l’esperiensa, a l’é col ch’a men-a lontan dal pëccà e ch’a n’arzulta ant la salvëssa. A peul nen avesse ‘n ringret për un crussi parèj. Contut, ël crussi ch’i trovoma ‘d sòlit an ësto mond (ch’a manca ‘d pentiment) da la mira spiritual a n’arzulta an ëd mòrt[3].

11Vardé mach lòn ch’a l’é stàit ël frut dël crussi ch’a-j pias a Nosgnor! Che ‘d diligensa, che ‘d tentativ ëd giustifichesse, che d’indignassion contra ‘l colpèivol, che ‘d pau, che d’anvìa ‘d vëdd-me, che d’ardor, che d’anvìa ‘d fé giustissia! An tut sossì i l’eve dàit la preuva d’esse nossent. 12Se, donca, i l’hai scrivuve, a l’é nen ëstàit tant për arzòlve ‘l cas ëd col ch’a l’ha comëttù ‘l fàit, nì për col ch’a l’ha patine, ma dzurtut për dimostreve quanta soegn ch’i l’hai ëd vojàutri dëdnans a Nosgnor. 13Cola-lì a l’é stàita mia màssima consolassion.

I soma arlegrass-ne, contut, ancora da pì dël piasì ch’a l’ha avune Tito quand ch’i l’eve daje ‘l bin-ëvnù e sò cheur a l’é stass-ne an pas. 14I l’avìa dije vàire ch’i j’era orgojos ëd vojàutri - e i son nen ëstàine delus[4]. 15Adess chiel a l’ha pì che mai ëd soen për vojàutri quand ch’as arcòrda coma ch’i l’eve daje da ment e dël rispet e dl’onor ch’i l’eve acordaje quand ch’i l’eve arseivulo. 16Im arlegro, donca, che an tut e për tut i peuss avèj ëd vojàutri completa fiusa.

Nòte[modifiché]

  1. O “dla carn”.
  2. O “feve dë spassi”.
  3. I l’oma parèj ël crussi coma Nosgnor a l’antend (κατὰ θεὸν λύπη) ch’a pòrta ‘l frut dël pentiment (μετάνοια) e a l’é finalisà a la salvëssa; (σωτηρίαν ἐργάζετα); e ‘l crussi dë sto mond (τοῦ κόσμου λύπη) ch’a pòrta ‘l frut dla mòrt (θάνατον κατεργάζεται).
  4. O “i l’hai nen deuvù vërgogneme ‘d lòn”.