Rino Serra/Le fior dël mal/088

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

LXXXVIII. A na mandianta rossa[modifiché]

Bianca fija dai ross cavej,
Dai përtus ëd tò vestì as vej
Povertà ch'at carëssa
E anche blëssa,

Për mi, poeta dlicà
Tò còrp giovo e malandà,
Tut na macia 'd rossor,
A l'ha soa dossor.

Ti 't pòrte ij tò sòch pesant
E an manera galant,
Pì che argin-a romansà
Soe scarpe vlutà.

Se 'n superbi vestì real,
At calèissa 'n pieghe pa mal,
An leu dij tò curt strassèt
Dë dzor dij garèt;

Al pòst ëd caussèt forà
Al piasì d'angorde beicà,
Su toa gamba 'n pugnal d'òr
Lusèissa 'ncor;

E che 'd grop mal tacà
Mostrèisso për ij nòstr pecà
Ij tòi bej sen radios
Coma euj giojos;

E për ti, dëspatanué
As faso ij tò brass preghé,
Ch'arfudo a colp rabios
Ij dij malissios,

Perle 'd bel'eva bleu
Sonèt ëd magister Bellau
Ch'a t'eufro ij tò spasimant
Motobin pressant,

Servilism dij rimador
Ch'at don-o ij sò caplavor
Vardand toa scarpa ch'a cala
Da sot la scala,

Pagèt motoben vagh d'asard
Quanti sgnor quanti Ronsard
A spierìo ij tò frèsch nì
Për ël piasì!

An tò let doa t'arviri
J'é pì 'd basin che 'd liri
E it piegherai a volontà
Ëd pì d'un Valois!

-Anvece it vas mendicant
Quàich vansoiro 'ngombrant
Sla seuja 'd quàich Véfour
Da crosiera àor;

It vas ësbirciand ëd bisó
Da vint e neuv sold e pro
Mi peud gnanca, oh! Pardon!
Fetne 'n sol don.

Va donch sens'àutr ornament,
Përfum, perle e diamant,
An toa nùa mairëssa,
Va o mia blëssa!