La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 1

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Surtìa[modifiché]

1[modifiché]

Prosperità dj'Ebreo an Egit[modifiché]

1Costi-sì a son ij nòm dj'Israelita ch'a son intrà an Egit con Giacòb; lor a son rivà ognidun con soa gent. 2Ruben, Simeon, Levi, Giuda, 3Issacar, Zabulon, e Beniamin. 4Dan e Neftali. Gad e Aser. 5Ij dissendent diret ëd Giacòb a j'ero stanta përson-e. Giusep, chiel, an l'era già an Egit. 6Peui Giusep a l'é mòrt, parèj coma tùit ij sò frej e tuta cola generassion. 7J'Israelita a j'ero stàit dru e a j'ero moltiplicasse, e a son dventà 'd bon nùmer e motobin potent, a la mira che 'l pais a l'era ampinisse 'd lor.

Crasament ëd j'Ebreo[modifiché]

8A l'é vnùit al podêj an Egit un rè neuv ch'a l'avìa mai conossù Giusèp. 9Chiel-sì a l'ha dije a soa gent: "Vardé-sì, la gent d'Israel a l'é vnùita pì numerosa e pi potenta che nojàutri. 10Fomse furb con lor[1]: i l'oma da fé quaicòsa për ampedine la chërsùa, dësnò, s'a-i rivèissa mai na guèra, a podrìo fé n’aleansa[2] con ij nòstri nemis. A combatrìo contra 'd noi për peui scapé[3] dal pais".

11Parèj a l'han forsà j’Israelita a travajé për j’Egissian coma dë s-ciav. A l’han amponuje 'd sovrintendent crudej ch’a-j fasìo travajé pes che ‘d borich[4]. A l'é parèj che, për craseje ancora 'd pì la vita, a son ëstàit forsà a fabriché për ël Faraon le sità-depòsit ëd Pitom e Ramses. 12Ma pì a-j crasavo la vita, pì lor a chërsìo 'd nùmer e a strabondavo; e për j’Egissian a l'é ancaminasse a sent-se coma na carcaveja la presensa dij fieuj d'Israel e a j’avìo an ghignon. 13J'Egissian, për lòn, a l'han faje travajé për fòrsa sensa pietà. 14A l'han renduje la vita mèra, obligandje a la preparassion ëd creja e al modlagi dij mon e con tute sòrt ëd travaj dij camp. A tuti costi travaj ad l'han obligaje con la violensa.

15Ël rè d'Egit a l'ha mandà a ciamé le levatris ëd le fomne dj'Ebreo, ch'as ciamavo un-a Sifra e l'àutra Pua:  16"Quand che vojàutre i giutreve[5] le fomne dj'Ebreo a partorì[6], controlé bin: s’a l’é un masc-cc, felo meuire, ma s'a l'é na fumela lassela vive". 17Ma le levatris a l'avìo timor ëd Nosgnor e a l'han pa fàit lòn ch'a l'avìa dije 'l ré d'Egit e a l'han lassà vive ‘dcò ij mas-cc.

18Ël ré d'Egit, parèj, a l'ha torna ciamaje e a l'ha dije: "Përchè i l'eve fàit sòn e i l'eve lassà vive ij mas-cc?". 9Lor a l'han rësponduje al Faraon: "Le fomne dj'Ebreo a son pa coma le Egissian-e, lor a son fòrte. Prima che la levatris a riva dacant a lor, a son già pajolà". 20Nosgnor a l'ha guernà le levatris; për lòn ch'a riguarda la gent, a l'é vnuita 'd bon nùmer e motobin potenta. 21E për la rason che le levatris a l'avìo timor ëd Nosgnor, a l'ha acordaje d’avèj na bela famija ‘dcò lor.

22Faraòn a l'ha dàit anlora cost comand a soa gent: "Tuti ij mas-cc ch'a nassran a j’Israelita, ch'a sio campà ant ël fium Nilo, ma i lassereve vive le fije".

Nòte[modifiché]

  1. O “Pijoma dë mzure prudente”.
  2. O “farìo pì gross ël nùmer dij nòstri nemis”.
  3. O “seurte”.
  4. O “për craseje ancora 'd pì la vita con ij travaj ch'a l'avrìo pretendù”.
  5. O “vijereve”.
  6. O “vardé an tra le doi pere ch'a fan da sedil për ël part”.

Artòrn a la Tàula dla Bibia