La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 12

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

2 Samuel[modifiché]

12[modifiché]

Ël profeta Natan a rimpròcia David[modifiché]

1Nosgnor a l'ha mandà Natan, ël profeta, da David. Natan a l’é intrà a soa presensa e a l’ha dije: "Ant na sità i l'avìa doi òm; l'un a l'era rich, e l'àutr, pòver. 2Ël rich a l'era padron ëd tante fèje e 'd vache. 3Ël povròm a l'avìa mach na pcita fèja che chiel medésim a l'avìa catà e anlevà. La fèja a chërsìa con chiel e con ij sò fieuj, a mangiava da sò piat, a bevìa da sò got e a durmìa an bras a chiel. A la tenìa tanme na fija. 4Un di, a l'é rivà da l'òm rich n'òspite. Ma al pòst ëd massé 'n cap ëd bestiam ëd sò strop për servijlo al forësté, a l'é andàit a ciapé la feja dël povròm e a l'ha sërvija a col ch'a l'era rivà a soa ca".

5Quand ch'a l'ha sentù lòn, David a l'é vnuje na granda flin-a contra col òm, e a l'ha dije a Natan: "I lo giuro për la vita 'd Nosgnor: l'òm ch'a l'ha fàit lòn a mérita la mòrt! 6A col povròm a dovrà paghé la feja quatr vire 'd pì për lòn ch'a l'ha fàit e përchè a l'ha nen avù 'd compassion". 7Anlora Natan a l'ha dije a David: "Col òm it ses ti! Parèj a dis ël Signor, ël Dé d'Israel: 'I l'hai consacrate rè d'Israel e i l'hai liberate da le man ëd Saul. 8I l'hai date tuta la famija 'd Sàul, tò signor e i l'hai butà soe fomne 'nt ij tò brass. I l'hai date Israel e Giuda e, coma se tut sòn a fòssa stàit nen pro, i l'avrìa date fin-a 'd pì![1] 12:9 Përchèit l'has-to meprisà 'l Signor an comëtenda lòn ch'a l'ofend? 9Ti 't l'has fàit massé Urìa, l'Hitita, e it l'has pijate soa fomna për fela toa. It l'has falo meuire con la spa dj'Amonita! 10Për motiv ëd sòn, përché ti 't l'has meprisame an pijanda për ësposa la fomna d'Urìa, l'Hitita, la spa a sarà la maledission ëd toa famija'. 11Parèj a dis ël Signor: 'Për motiv ëd lòn ch'it l'has fàit, i farai an manera che toa famija as arvira contra ti. I darai toe fomne a n'àutr òm dë 'dnans ai tò euj medésim e chiel a andrà a cogesse con lor an pien ciàir dël di. 12Ti 't l'has falo dë scondion, ma mi i farai rivé sòn ëd manera che tut Israel a lo vëdda!'".

13David a l'ha dije a Natan: "I l'hai pecà contra Nosgnor". Natan a-j rëspond: "Èh, a l'é parèj, ma Nosgnor a l'ha përdonate. Ti meuireras nen. 14Contut, con toa assion ti 't l'has meprisà Nosgnor; për lòn ël fieul ch'a l'ha nassute a l'avrà da meuire".

15Antlora Natan a l'é tornass-ne a soa ca. Ël Signor a l'ha mandà na maladìa greva a la masnà che la fomna d'Urììa a l'avìa dàit a David. 16David a stasìa cogià për tèra tuta la neuit, a pregava e a fasìa digiun përchè la masnà a fussa risparmià. 17Ij consijé 'd palass a sercavo 'd felo aussé da tèra, ma chiel a vorìa pa e a s'arfudava 'd mangé. 18Apress a set di la masnà a l'é mòrta. Ij consijé 'd David a l'avìo tëmma 'd deje costa neuva, përchè a pensavo: "Antramentre che la masnà a l'era 'ncora viva, chiel a fasìa nen cas a lòn ch'i-j disìo. Coma i podrìo ora dije che la masnà a l'é mòrta? A sarìa bon ëd fé na folairà". 19David a l'avìa notà ch'a parlavo a vos bassa an tra 'd lor e a l'ha capì che la masnà a l'era mòrta. A l'ha donca ciamaje: "La masnà a l'é mòrta, nen vera?". E a l'han rësponduje: "Éh, a l'é mòrta". 20Anlora David a l'é aussasse da tèra, a l'é andà a lavesse, a l'é përfumasse, a l'é cambiasse la muda e a l'é andàit a prosternesse al santuari dël Signor. Peui a l'é tornà a palass e a l'ha ordinà ch'a-j prontèisso la tàula për mangé.

21Ij sò consijé a l'han dije: "I comprendoma nen lòn ch'it fase. Antramentre che 'l cit a vivìa, ti 't fasìe digiun e it piorave, e adess ch'a l'é mòrt, com é-lo ch' it ausse da tèra e 't bute a mangé?". 22Chiel a-j rëspond: "Antramentre che la masnà a vivìa i fasìa digiun e piorava an pensand: A peul esse che 'l Signor a l'àbia compassion ëd mi e ch'a varissa la masnà. 23Nopà, ora ch'a l'é mòrta, përchè i l'avrìa adess da fé digiun? I podrìo nen sicur fela 'rtorné! A l'é mi ch'i andrai 'n bel di da chila, ma chila a tornrà pa da mi!".

24Anlora David a l'é andàit a consolé Betsabea, soa fomna, e a l'é cogiasse con chila. Betsabea a l'é restà ansenta, e David a l'ha butaje a la masnà 'l nòm Salomon. 25Nosgnor a l'ha vorsuje bin a col cit, e a l'ha mandà 'l profeta Natan a dije a David ch'a-j dèisso 'dcò 'l nòm Jedidià, ch'a veul dì "Amà da Nosgnor", për motiv dl'amor che 'l Signor a l'avìa për col cit.

Le fòrse 'd David a buto 'n dirota j'Ammonita[modifiché]

26Joab a l'ha atacà Rabà dj'Ammonita e a l'ha conquistà la citadela real. 27Peui a l'ha mandà 'd mëssagé a David për dije: "Mi i l'hai atacà Rabà e adess i soma an contròl ëd soe riserve d'eva. 28Adess, fà na mobilitassion dël rest ëd l'armada, Buta l'assedi a la sità e conquistala ti. Sëdesnò, s'i la conquisto mi, a sarà ciamà con mè nòm. 29Anlora David a l'ha mobilità tuta l'armada e a l'ha marcià fin-a a Rabà, a l'ha assautala e conquistala. 30A l'é ampadronisse dla coron-a ch'a l'era instalà dzura la testa dël dé Milcom, ch'a l'era d'òr e ch'a peisava pì 'd tranta chilo e ch'a l'era sertìa 'd pere pressiose, e a l'é butass-la chiel an sla testa. David a l'ha pijà da cola sità na smisurà ladrarìa 'd guèra. 31A l'ha taparà vìa da la sità ij sò abitant e a l'ha obligaje a fé 'd travaj forsà con ëd ressie, ëd piche e dj'assul, e a fabriché 'd mon. L'istess David a l'ha fàit con tute j'àutre sità dj'Ammonita. Peui David a l'é 'rtornà con tuta l'armada a Gerusalem.

Nòte[modifiché]

  1. O "lòn ch'a l'é mal ai sò euj".