La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 51

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Salm[modifiché]

51. Nosgnor! Abie pietà 'd mi për Tò amor[modifiché]

L'autor a confessa a Nosgnor ij pecà grev ch'a l'ha comëttù e a ciama a Nosgnor Sò përdon e la trasformassion ëd sò caràter intern. Conforma a lòn ch'a dis ël capel medésim dël Salm, David a l'ha fàit costa orassion quand che 'l profeta Natan a l'era vnù për butelo a confront dij sò pecà dòp ch'a l'avia vorsù la fomna 'd n'àutr, Betsabé, e a l'avìa fane massé 'l marì. J'ùltim doi vers a ven-o dal temp che Israel a l'era stàit portà n'esili. J'esilià, an pensand ai sò pecà, a podìo bin comprende la situassion ëd David e a l'han aplicala a soe circostanse.

1Un salm ëd David, quand ël profeta Natan a l'é 'ndait da chiel për butelo dë 'dnans a soe responsabilità dòp che David a l'avìa comëttù n'adulteri con Betsabé. Nosgnor! Àbie pietà 'd mi për Tò amor. Për toa granda misericòrdia, gavme da adòss le mace dij mè pecà. 2Lavme da mia colpa; rend-me pur da mè pecà, 3përchè i arconòsso d'ess-me arvoltà contra 'd Ti; mè pecà am tormenta di e neuit. 4Contra Ti, e mach contra Ti i l'hai pecà. I l'hai fàit lòn ch'a l'é mal ai tò euj. I arconòsso che la sentensa contra 'd mi ch'it l'has fame nunsié a l'é giusta. An tò verdet ëd condan-a Ti 't ses sensa rimpròcc. 5I arconòsso ch'i son nassù 'nt la colpa - éh, fin-a dal moment medésim che mia mare a l'ha concepime i l'hai da considereme 'n pecator.

6Ti 't apressie la vrità al fond dël cheur e Ti 't veule ch'i l'abia drinta mi 'd saviëssa. 7Sbrincc-me d'eva e i vnirai pur; lavme e i vnirai pì bianch ëd la fiòca. 8Òh, dame andarera la gòj ch'i l'avìa na vòta - Ti 't l'has crasame: adess fame torna argiojì. 9Varda pì nen ij mè pecà; gavme la macia 'd mia colpa.

10Nosgnor! Crea 'n mi un cheur ch'a sia net; arneuva an mi në spìrit ëd fidelità. 11Bandiss-me nen da Toa presensa; gavme nen Tò Spìrit Sant. 12Fame sente 'ncora la gòj 'd Toa salvëssa e rend-me l'anvìa d'esse un ch'a të scota. 13Anlora i mostrerai toe vie ai pecator e lor a 'rtornaran a Ti coj ch'a l'han bandonate. 14Përdonme d'avèj versà 'd sangh, mè Dé, Dé ch'im salva, anlora mi i cantrai con gòj ëd tò përdon.

15Nosgnor! Duverta ij mè làver përchè mia boca a peussa laudete. 16Ti 't veule nen ëd sacrifissi, sedësnò it l'avrìa smonutje. Ti 't veule gnun olocàust. 17Ël sacrifissi ch'it ten-e an bon cont a l'é në spìrit ch'a sia ùmil. Ti t'arfude nen un cheur ch'a sia umilià e pentì.

18Varda con favor a Sion e giutla; buta torna 'n pé ij mur ëd Gerusalem. 19Anlora it saras content dij sacrifissi ofert con në spìrit giust e 'dcò dj'olocàust. Anlora ij tòr a saran torna sacrificà 'nt tò autar.