La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 55

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Ij Salm[modifiché]

55. Scota mia orassion, Dé mè[modifiché]

L’autor, crasà e soferent, as lamenta che un dij sò amis a l’ha tradilo. A l’ha fiusa, contut, che Nosgnor a-j darà l’arvangia an castigand ij sò nemis anganamond..

1Pr ël diretor dël coro: un Salm ed David, da companiesse con dë strument a còrda. Scota mia orassion, Dé mè; fà pa finta ‘d nen sente ij mè crij d’agiùt! 2Fà bin atension e rëspond-me. Përdù, i vado dë dsà e dëdlà; ël pèis dij sagrin ch’im pòrto adòss a l’é tròp gròss. 3Ij mè nemis am crijo contra e am mnasso, maléfich ch’a son. A fan j’osej dël cativ auguri e am ataco rabios.

4Mè cheur a bat fòrt an mè pét, n’angòssa ‘d mòrt am tnaja. 5La pàu e ‘l tërmolass am craso; i peudo pa chité ‘d termolé. 6O se mach i l’avèissa d’ale tanme na colomba! Antlora i podrìa volemne vìa e trové d’arlass! 7Im na volerìa lontan anvers la pas d’un desert. Pàusa. 8An pressa im trovrìa ‘n leugh d’artreta - lontan da tuta sta burìa e tempesta.

9Nosgnor! Butje tuti an confusion e rend inùtij ij sò progèt, përchè i vëddo la sità pien-a ‘d violensa e ‘d dëscòrdia. 10Le patoje a van ëd ronda ai murajon dì e neuit për avisene s’a rivèiss d’invasor, ma ‘l ver problema a l’é la malìssia ch’a-i é ‘ndrinta dla sità. 11A l’é sèmper pes: mnasse e d’ambreuj a son bondos për tute soe vìe e mercà.

12S’a fussa ‘n nemis ch’am insultèissa i lo podrìa bin soporté. S’aussèissa contra d’ mi un ch’am ha an òdio, da col-lì im podrìa stërmeme. 13Ma it ses ti, ch’it ses mè compagn, mè amis e confident! 514Na vira nojàutri i j’ero na bela cobia d’amis e i andasio ansema a la ca ‘d Nosgnor, e adess… varda mach lì!

15Ch’a-j riva la mòrt ëd sorprèisa, che na tomba a j’angorgion-o viv! A-i é ‘d cola malissia an tra ‘d lor! 16Mi, contut, i adresso a Nosgnor mia sùplica, e chiel, ël Signor, a sarà col ch’am salverà. 17Con tùit ij mè sagrin, a la sèira, a mesd e ‘d neuit i crijo al cél, e Nosgnor a scota mia vos. 18Chiel im riscata e im guerna da la bataja ch’a l’é dëscadnasse contra ‘d mi, a n’an fà pa s’ij mè nemis a sio tanti. 19Nosgnor, ch’a regna për sèmper, a më scotrà e a-j darà l’umiliassion ch’a mérito. Pàusa. A l’é ‘d gent ch’a veulo nen cambié: a-.i é gnun timor ëd Dio an lor.

20Për lòn ch’a riguarda col ch’a l’era ‘l mè compagn, chiel a l’ha brisà ij tratà ‘d pas, a l’ha violà ‘l pat ch’a l’avìa fàit. 21Soe paròle a son dosse tanme l’amel, ma an sò cheur a stërma la guèra. Soe paròle a sglisso tanme d’euli, ma sota sota a son ëd pugnard! 22Fida tò destin ant le man ëd Nosgnor e chiel a l’avrà soen ëd ti. A përmëttrà mai che ti t’antrape e casche.

23Ti, Nosgnor, i-j camperas ant la tampa dla mòrt. J’òm trasson e sanghinari a rivran pa a la metà dla vita, ma mi i l’hai butà an ti mia fiusa.