La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 54

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Ij Salm[modifiché]

54. Mè Dé! Salv-me pr’amor ëd tò nòm[modifiché]

Ël Salmista a ciama a Nosgnor ch’a lo guerna dai sò nemis, a fortis con fiusa che Nosgnor a-j darà l’arvangia, e a promet ëd ringrassié Dé ch’a l’é anteressasse a soa liberassion.

1Pr’ ël diretor dël còro. Un Salm ëd David, riguard al temp che ij Sifita a son ëvnùit a dije a Sàul: “I savoma anté che David a l’é stërmasse”. Da esse compagnà da strument a còrda.

Mè Dé! Salv-me pr’amor ëd tò nòm, con tò podèj rend-me giustissia! 2Mè Dé! Scota mia sùplica, fà ‘tension a mie paròle! 3Ëd foresté a l’han tacame guèra; ëd gent violenta a serco ‘d masseme. A lor a-j n’anfà nen ëd Nosgnor. [Pàusa]

4Però a l’é Dé ch’am giuta, ël Signor a l’é col ch’am susten! 5Ch’a casca dzura dij mè nemis ël mal ch’am veulo. Scond toa promëssa, anientje!

6Con tut mè cheur i të smonrà ‘d sacrifissi. Mi i lauderai tò nòm, ch’a l’é bon! 7Pròpi vera! A l’é stàit chiel a libereme da tùit ij mè sagrin. A l’é stàit chiel ch’a l’ha rendume trionfant dzura dij mè nemis!