La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 128

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Salm[modifiché]

128. Quanta gòj ch'a l'han coj ch'a l'han timor ëd Nosgnor[modifiché]

Lë scritor a fà l'oservassion che l'òm o la fomna ch'a l'é 'n comunion con Nosgnor a fa l'esperiensa d'una gòj génita. A l'é parèj përchè Nosgnor a j'arcompensa sèmper.

1Cant an montand. Che ‘d gòj ch'a l'han coj ch'a l'han timor[1] ëd Nosgnor Dé, coj ch'a séguito ij Sò senté. 2Ti 't godras dël frut ëd tò travaj! Coma ch'it saras prosperos! 3Toa fomna a sarà tanme na vis fosonanta ch'a fioriss ant toa ca. Quand ch'a saran setà 'ntorn a la tàula, toe masnà a saran tanme 'd giuvo e vigoros erbo d'uliva. 4Parèj a l'é la benedission ëd Nosgnor për coj ch'a l'han timor ëd chiel[2]. 5Che Nosgnor at benedìssa da Sìon an continuassion. Che ti 't peussa vëdde Gerusalem prosperé fin a tant che ti 't vives. 6Che ti 't peussa vive pro për gòde ij tò novod. Che Israel a l'àbia pas.

Nòte[modifiché]

  1. Timor reverensial. O "ch'a son fedel a Nosgnor".
  2. O "ch'a son fedel a Nosgnor".