Pinuccia Gamba/La boschin-a

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Artorn


La boschin-a[modifiché]

Miraco... l’era ’l vent che, d’achit, an suliand le feuje a-j fasìa parlé sotvos; e a smijava che mach chiel, ël vent, a-j podèissa capì, comprende cola vos sutila... ... Peui, va a savèj coma, a l’ha comensà a papoteme, bësbijand-me d’imàgin ch’a pijavo forma danans a sti euj... ... Pàgine ’d vita dë smens che, fin-a a col àtim, a l’avrìa giurà d’esse cola, a l’improvista a së smentiava lòn ch’a l’era... e gnanca pì as ciamava chi...

... Nopà, al leu, as drissavo d’erbo ansì àut da perde ’d vista le rame; cole che da lassù a peulo nen vëdde àutr che ’d nìvole dasiante e ’d vòl d’òje... ombre për la gent sì a bass... ... A bass, un cagnèto a corìa dré ai parfum sutij ch’a së sperdìo arlongh al senté... e fin-a lor, ij parfum, a smijava ch’a giughèisso a stërmesse da para dij busson, për alvesse a l’improvista e ambrojé la ment parland ëd mofa, për peui smon-e ’d bolè...

... E trovesse danans quatr tòch ëd bion pen-a sgrossà, tant da fene un pont doa fërmesse a vardé l’eva ch’a cor... aussé j’euj e trovesse, i sai nen coma, su d’un pra ’d margheritin... e d’avije... e ’d parpajon... e ’l Sol ch’a gieuga a tiré soe flece d’òr, për tui j’anviron... e peui... ancora ’l vent... ... Na bufà ’d vent a ramassé imàgin, sensassion, parfum... ... E artrovesse sol... ansissì, su ’n canton dë stra ’d costa sità... ... Tramentre un m’arbuton-a e n’àutr am ciama s’i stago bin...