Pinin Pacòt/Poesìe vàrie

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Artorn a la Tàula


Am basta na fnestra…[modifiché]

Am basta na fnestra
përché ant ël cel
l’ànima mia
as perda.

Ant l’ària…[modifiché]

Ant l’ària
l’é un sofi
ëd lus
che an sla rama
a l’improvis
a tërmola
e ‘l cel
su soa grassia
as anchin-a.

Ant la neuit…[modifiché]

it penso
coma un ciàir
che mia man
a rez.

Toa man…[modifiché]

legera
che as pòsa
e pa ancora tranquila
a frisson-a
për tèra.

An tò sguard…[modifiché]

An tò sguard
spali ‘d nivole
as piega ‘l beussiel
su na colin-a
vërda lontan-a
che as drissa ciàira
dài mè ani masna.

Tënnre le feuje…[modifiché]

Tënnre le feuje dj’orm
sël verd pi scur dij pin
e la lus che a filtra
tra ij ricam
dle rame legere
e ‘l cheur che a nija
ant l’ària
s’avisca an cel na nivola
solitària.

I strenzo ‘l ricòrd…[modifiché]

I strenzo ‘l ricòrd ëd ti
ant ël creus ëd mia man
e so calor l’è doss
che squasi i lo scoto
coma un bësbij ant lë sangh
ma se i deurbo la man
am ampiniss ël cel
con ël bate ‘d soe ale.

Tò pensé…[modifiché]

Tò pensé
am anvlupa
i biàuto
ant una ciàira
eva corìa.

Dal volume: Pinin Pacòt, Poesìe e pàgine ‘d pròsa, ristampa anastatica dell’edizione del 1967, prefazione di Gustavo Buratti, con l’aggiunta a postafazione di un ritratto critico di Riccardo Massano, Pinin pacòt artista e poeta. Nuova ristampa nel centenario della nascita del poeta a cura di Renzo Gandolfo e Albina Malerba, Torino, Centro Studi Piemontesi- Ca dë Studi Piemontèis, 2000.