Cichin Paschëtta/L'inaugurassion

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Artorn


L’INAUGURASSION[modifiché]

Nosgnor sël Crocifiss, ch’a benedìa tuti coj ch’a intravo ’nt ël simënteri, a l’era lì piassà da pì ’d sent’agn; parèj la fiòca ch’a l’era calà col invern a l’avìa fèit crolé ’l Crocifiss con Nosgnor ënsema.

Ufissi dël Sindich

Përsonage: Geòmetra. Assessor ai travaj publich. Ussié. Giorsinòta fomna dlë spëssiari.

Geom.: Va bin, adess a-i resta mach da gavé l pont, la botumeus, ardrissé ciman e caussin-a; 

              peui, con na bela ramassà tùit ij travaj dël simënteri a son livrà. Na ciadeuvra, na 

              blëssa, a smija l castel real ëd Racunis; adess sé ch’a fà piasì meuiri.                   

Sindi:   Àura, ch’a-j disa al cap-mèist ch’a pòrta l cont a la Comun-a. Parèj, pudoma fé 

              l’inaugurassion, për la festa dël pais; dumìnica ch’a-i ven al di d Santa Catlin-a. A

              toca peui nvité l’autorità con tuti coj dël pais: ël Përvòst, ël Marissial, ël médich, lë

              spëssiari, la gionta, ij sitadin, ij campagnin dal còste larghe con ël pòrtafeuj   

              armonios. A toca scrivi sël tilèt ëd trovesse a neuv ore dla matin tùit ëdnans al

              simënteri, mi sareu sël palch con la fassa dij tre color, con ël tisòire n man, molà

              fresch për tajé l bindel. Livrà l dëscors, a-i sarà dërcò l rinfrèsch con ij feu

              d’artifissi.

Geom.: A-i sarà dërcò ij feu?… ma, a mesdì as vëddo pa!…  

Sindi:   A fà pa nen… as sento ij colp.

Geom.: Ah, s’a l’é parèj… però!…

Sindi:   Però còsa?…

Geom.: Sa bin nèh, la festa a sarìa motobin pì bela s’a-i fussa dërcò l’interessà!

Sindi:   L’interessà!… e chi sarìa?…

Geom.:  Ël mòrt!.

Sindi:    Òh sachërdisna; it l’hei rason, i-j farìo n figuron s’a-j fussa dërcò na bela supërtura;

              ciama l’ussié.

Geom.: Evarist, ven sì n moment.

Evar.:   Son sì a disposission.

Sindi:   Sent, dumìnica i-j foma l’inaugurassion dël simënteri.

Evar.:  Òh che bel!... e peui as bèiv?

Sindi: Fà pa sempe l fòl: pitòst disme… it sèi pa se, për miraco, nt ël pais a j’é cheicadun

               ch’a l’é lì lì për tiré ij balandran?

Evar.: Ch’as ëspiega mej, còs a veul dì?

Sindi:  Disoma, tiré ij caussét, vis-a-dì, s'a j’é cheicadun pront për andé nt la repùblica

               dj'arvers.

Evar.: Già, adess ch’am dis lòn, a-i é Tomninòt lë spëssiari ch’a l’ha già un pé nt la tomba,

               ansi tui doi, ël përvòst a l’ha già portaje l’euli Sant.

Sindi:  Òh bin bin, na fortun-a tala a càpita na vira sola nt la vita. A toca fé tùit ij

               preparativ ën grand, ch’a na parlo giornaj e television, vardoma pa la spèisa.             

Ass.: Ma, sor sindich…a l’é mnume un dùbit.  

Sindi:  See!…ma col?.

Ass.: Ma, se peui Tomninòt a meuir pa!.

Sindi:  Ch’am fassa pa lòn, a l’é n brav’òm a l’ha sempe faje d piasì a tùit nt ël pais a

               vorrà pa feme costa, con tùit ij sòld ch’i spend për feje fé bela figura.

Giòrs. Serèja, son la fomna d Tomninòt, i-j vosìa mach dije al Sindich, che mé òm a l’é

                tornà a ca da l’ëspidal varì, arpatà e alégher 'me në siolòt, i-j vosìa deje dërcò la

                neuva a chiel sor Sindich, son sigura ch’a-j fà tant piasì.

Sindi:  Lo savìa, im lo sëntìa, ch’a ‘ndasìa furnì parèj. (Trach, a va giù parèj d’un sach veuid: 

                coste a son ëstèite ‘l dëriere paròle dël sor Sindich).

Ass.:   Àura, as va pa pì sërché gnun moribond ën gir, adess sé ch’i foma na bela

                 inaugurassion. Ël Sindich a l’é mòrt a temp e ora: e sòn a-j fà onor a tut ël pais.