Alfredo Nicola/Cesiòta

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Artorn


Cesiòta[modifiché]

As prega così bin ant sa cesiòta,
tuta silenssi e pas, tuta armonia!
L’è vera ch’a fa freid come ’nt na cròta
e a j’è na teila ’d ragn minca na grija,
ma cola madonina paisanòta
l’élo nen pièna ’d grassia e ’d poesia?
E col ceirin, che per sté visch a lòta,
a specia nen nòstr’ànima passìa?
ma ’n sl’ambrunì, quand j’è col sofi pasi
ch’a va ’nt ël cheur come l’arciam ’d na rima,
quand j’ombre pì lontane a calo adasi
una per vòlta giù da sima a sima
quatand a pòch a pòch i frasso e i pin,
an sa cesiòta come as prega bin!

Da Primavere 1933