La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 17

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

J’At dj’apòstoj[modifiché]

17[modifiché]

Pàul e Sila a Tessalònica[modifiché]

1Peui, aprèss avèj traversà Anfìpoli e Apòllonia, a son vnù a Tessalònica, andoa ch’a-i era na sinagòga dj’ebreo. 2Pàul, conforma soa costuma, a l’é andàie e, durant tre saba, a-i fasìa dij rasonament basà an sle Scriture 3për spieghéje e provéje ch’a l’era necessari che ‘l Crist a patièissa e ch’a arsussitèissa daj mòrt. A-j disìa: “Cost Gesù, ch’iv proclamo, a l’é ‘l Crist[1]”. 4Quaidun ëd lor a son përsuadusse ch’a l’é parèj e a son giontasse a Pàul e Sila ansema na bela partìa dij grech ch’a l’ero divòt al Dé d’Israel e vàire fomne ‘d famije asià. 5Ij Giudé, nopà, a son vnù anvidios, parèj ch’a l’han antropà[2] vàire d’ fagnan da la gent ch’a-i era al marcà e a l’han butà ansema na furfa për fé ‘d rabel an sità. A l’han tacà la cà ‘d Giason[3] an serca ‘d Pàul e Sila për mneje a fòrsa dëdnas a la ciambrea dij sitadin. 6Nopà, a l’han nen trovaje là, antlora a l’han rablà Giason e quèich frej dëdnans ai governator dla sità an crijand: “Costa gent, ch’a l’ha già bolversà[4] ël mond antregh, a son ëdcò vnù ‘mbelessì, 7e Giason a l’ha arsevùje an soa cà! A van tùit contra le crije dl’imperador[5] e a diso ch’ a-i-é n’àutr re ch’as ciama Gesù!”.

8Parèj ch’a l’han butà n’agitassion[6] ël pòpol e ij governator dla sità ch’a sentìo cole còse. 9Ma, dòp d’avèj arseivù na caussion da Giason e da j’àutri, a l’han lassaje ‘ndé.

Pàul e Sila a Berèa[modifiché]

10Ij frej a l’han peuj mandà fòra Pàul e Sila për andé a Berèa. Quand ch’a son rivaie, a son intrà ant la sinagòga dj’ebreo. 11Ora, sti-sì a j’ero mej dispòst a ‘mprende[7] che coj ëd Tessalònica, përchè volenté a arseivìo la Paròla, ma a vardavo 'dcò bin[8] le Scriture tùit ij dì për controlé che le còse a fusso prope com a-j lo disìo. 12A l’é për lòn che vàire ‘d lor a l’han chërdù, ansema a ‘d fomne greche ‘d distinsion e d’òm an nùmer passàbil grand. 13Quand che però j’ebreo ‘d Tessalònica a l’han savù che la Paròla ‘d Nosgnor a l’era stàita nunsià ‘dcò a Berèa, a-i son ëdcò vnuje, e a scaudavo j’ànim dla gent[9] (contra Pàul e Sila).

14Antlora ij frej a l’han fàit sùbit seurte fòra Pàul dla sità për andé vers ël mar, ma Sila e Timòteo a son ancora stàit lì. 15Coj ch’a l’avio l’ancombensa ‘d compagné Pàul, a l’han mnalo fin-a Atene; e a son partiss-ne dòp d’avèj arseivù l’òrdin për Sila e Timòteo, ch’a vnèisso prest a argionz-lo.

Pàul a Atene[modifiché]

16Antramente Pàul a-jë spetava a Atene, sò spìrit a l’era motobin genà a vëdde la sità plen-a ‘d mistà pagan-e[10]. 17Parèj che a fasìa ‘d discors ant la sinagòga con j’ebreo, con ij grech ch’a l’ero divòt al Dé d’Israel, e tùit ij dì ant la piassa dël mërcà con coj ch’a capitavo d’esse ambelelà. 18A-i ero ‘dcò dij filòsof dla scòla ‘d Epicur e stòich ch’a son butasse a parlé con chiel. Queidun a-j disìa: “Cos’é-lo ch’a veul dì cost ciaramlon?”. D’àutri a disìo: “A smija un ch’a fa propaganda ‘d divinità forestere”. A disìo parèj përchè Pàul a nunsiava Gesù e l’arsurression[11]. 19Antlora a l’han pijà[12] Pàul e a l’han mnalo a l’Areòpagh, e a l’han dije: “Podrom-ne nen savèj cola ch’a l’é sta neuva dotrin-a che ti ‘t mostre? 20Përchè ti ‘t n’empìsse j’orie ‘d còse stravisse e antlora nojàutri i voroma savèj mej còsa a veulo dì ste còse”. 21A l’era che tùit j’atenèis e ij foresté ch’a stasìo ansilì, as ocupavo ‘d nen d’àutr che a dì o a sente tute le neuve ch’a rivavo an sità.

22Antlora Pàul a s’é butasse an mes a l’Areòpagh e a s’è ‘ncaminasse a fé sto discors: “Atenèis! I vëddo che vojàutri i seve ‘d tute manere motobin religios. 23I l’hai fin-a trovà n’autar con l’iscrission: AL DE INCONOSSÙ. Bin, col Dé che vojàutri i adore sensa conòss-lo, a l’è col che mi iv nunsio. 24Ël Dé ch’a l’ha fàit ël mond e tute le còse ch’a-i son, a l’é ‘l Signor dël cél e dla tèra. Chiel a viv nen drinta ij templ che ‘d man uman-e a l’han fàit, 25e Chiel a l’é gnanca servì da ‘d man uman-e coma s’a l’avèissa da manca ‘d quaicòsa. A l’é chiel, an efet, ch’a dà a tuti la vita, ël fià e tute le còse. 26Chiel a l’ha fàit che tuta la specie uman-a, surtìa d’un sol sangh, a pijèissa residensa an sù tuta l’estension dla tèra, an avend determinà la durà dij temp e ij confin ëd soa abitassion. 27A l’ha fala ‘d manera ch’a serchèissa Nosgnor, për vëdde s’a podria an na quai manera trovelo com a taston, contut ch’a sia nen lontan da mincadun ëd nojàutri. 28An efet, da chiel i l’oma la vita, i foma lòn ch’i foma[13], e i l’oma nòstra esistensa medésima, com a l’ha dilo ‘dcò quaidun ëd vòsti poeta: ‘Përchè i soma ‘dcò soa progenia’. 29A l’é parèj che nojàutri, an essenda progenia ‘d Nosgnor, i l’oma nen da pensé che la divinità a sia sìmil a òr, argent o a la pera tajà për l’art e l’imaginassion[14] uman-a. 30Per conseguensa, contut che Nosgnor Dé a l’abia fàit a pòsta nen cas ai temp dla gnoransa[15], adess a comanda a tuti, a fà nen d’andoa ch'a sìo, ch’as arpentisso, 31përchè ch’a l’ha fissà ‘n dì quand che chiel a giudicherà ‘l mond conform a giustissia, për ël mojen ëd l’òm ch’a l’ha destinà a d’ess-ne ‘l giudes. Ëd sossì a l’ha dane preuva certa a tuti quand ch’a l’ha arsussitalo dai mòrt”.

32Ora, quand ch’a l’han sentulo parlé dl’arsuression daj mòrt, a-i era ‘d coj ch’a son ancaminasse a sbefielo, e d’àutri a disìo: “A col rësguard i të scotroma n’àutra vòlta”. 33Antlora Pàul a s’é andass-ne da ‘n mes a lor. 34Però queidun a l’é giontasse a Pàul e a l’ha chërdù. Tra lor a-i era Dionis, mèmber dl’Areòpagh, na fomna ch’as ciamava Dàmaris, e d’àutri con lor.

Nòte[modifiché]

  1. Ël Mëssìa, ël Salvar che j’ebreo a speto.
  2. Ëdcò: “rabastà”.
  3. Andoa ch’as samblavo ij cristian.
  4. O: “butà an sconquass”.
  5. Let. “ëd César”.
  6. O “an confusion”, o “a l’han solevà”.
  7. O “ a son dimostrasse pì generos”, o “a l’avìo la ment pì duverta”.
  8. O “a esaminavo”.
  9. O “a përturbavo” la gent, a la butavo an agitassion.
  10. O “la sità antrega dàita a l’idolatrìa”.
  11. Gesù e “Arsurression” (in grech “Anastasis” a-jë smijavo ‘d nòm ëd divinità
  12. Maraman: A l’han ciamaje d’andé con lor a dé dë spiegassion an sla dotrin-a (che për lor a l’era neuva) dëdnans al consèj dij savi ch’as radunava a l’Areòpagh.
  13. O “ël moviment”.
  14. O “l’angegn”.
  15. Quand che la gent a savìa nen.