Giovanni Bosco/Gianduja e sò codin

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Artorn a la tàula


Gianduja e sò codin[modifiché]

(Sonèt curios për chi l’è curios ëd les-lo)

Mentre i tornava da la Tesorera
ciapand la strà ch’a men-a al Valentin,
ëm sento për daré na man grossera,
ch’ëm ciapa për la giaca e am dis: “ E bin?
Coma vala, car amis, a l’è-lo vera
ch’it veule ancora adess porté 'l codin?
Lo sasto nen ch’a son andàit për tèra,
e ch’as na ved pì nen an tut Turin? ”
Oh brut faseul! Franch un faseul da mnestra!
I son nen padron 'd fé com’i veuj?
Fòra dla libertà, pì gnente an resta.
I soma indipendent, lìber; e peui,
chi l’ha 'l codin l’é segn ch’a l’ha la testa
e le teste a son ràire al di d’ancheuj…


Un ëd coj sinchsent poeta e prosador ch’a l’han suagnà mila agn ëd Literatura Piemontèisa a portava 'l nòn ëd: San Giovanni Bosco. Vàire a son ij Tòni (visadì canson piemontèise) e sonèt, scrit e publicà an sël: “Il Galantuomo”, na publicassion curà amorevolment dal Sant për minca agn. Cost-si a l’é un sonèt ciapà pròpi da lì…